தமிழ் முஸ்லிம் குடும்பங்களின் வாழ்க்கை, காதல், பாரம்பரியம் மற்றும் காலத்தின் மாற்றங்களை பின்னணியாகக் கொண்டு உருவாகியுள்ள ஹபீபி, வெறும் காதல் கதையாக இல்லாமல் ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வியலை பதிவு செய்யும் முயற்சியாக திகழ்கிறது. தலைமுறைகள் கடந்து செல்லும் காதலையும், வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களையும் ஒன்றாக பின்னிப்பிணைத்து சொல்லும் இந்தப் படம், மெதுவாக மனதிற்குள் ஊடுருவும் உணர்வுப்பூர்வமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது.
இயக்குநர் மீரா கதிரவன், தென் தமிழ்நாட்டின் மண் வாசனையையும், முஸ்லிம் சமூகத்தின் கலாச்சாரத்தையும் மிக இயல்பாக திரையில் பதிவு செய்திருக்கிறார். கதை நகரும் விதத்தில் அவசரம் எதுவும் இல்லை; மாறாக கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கைக்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்லும் பொறுமையான அணுகுமுறையை தேர்வு செய்துள்ளார். இதனால் சில காட்சிகள் ஆவணப்படத் தன்மையுடன் தோன்றினாலும், அந்த உண்மைத்தன்மையே படத்தின் பெரிய பலமாக மாறுகிறது.
முகமது யூசுப் கதாபாத்திரத்தில் கஸ்தூரி ராஜா மிகுந்த முதிர்ச்சியுடன் நடித்துள்ளார். பாரம்பரிய கைத்தறி தொழிலை உயிராக நேசிக்கும் ஒரு மனிதனின் வலியையும் பிடிவாதத்தையும் அவர் கண்களில் காட்டிவிடுகிறார். இஷா முகமது மற்றும் மாளவிகா மனோஜ் இடையேயான காதல் காட்சிகள் மென்மையாக கையாளப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக வசனங்களைவிட பார்வைகள் மற்றும் அமைதிகளின் மூலம் உணர்வுகளை கடத்தும் முயற்சி பல இடங்களில் சிறப்பாக வேலை செய்கிறது.
சாம் சி.எஸ் இசை படத்தின் உணர்ச்சி உலகிற்கு மிகப்பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளது. பின்னணி இசை பல காட்சிகளில் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை அழகாக பிரதிபலிக்கிறது. மகேஷ் முத்துசாமியின் ஒளிப்பதிவு கிராமப்புற வாழ்க்கையையும், காலத்தின் மாற்றங்களையும் அழகிய காட்சிகளாக மாற்றியுள்ளது. குறிப்பாக கைத்தறி நெசவுத் தொழிலை மையமாகக் கொண்ட காட்சிகள் பார்வைக்கு கவிதை போல தோன்றுகின்றன.
படத்தின் மற்றொரு சிறப்பம்சம் அதன் துணை கதாபாத்திரங்கள். தனச்ரீ சுதாகரன் நடித்த பர்வீன் கதாபாத்திரம் குறுகிய நேரமே வந்தாலும் மனதில் நீண்ட நேரம் நிற்கிறது. பெண்களின் குரல், சுயமரியாதை மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் குறித்து அவர் பேசும் தருணங்கள் கதைக்கு கூடுதல் ஆழத்தை வழங்குகின்றன. முக்கிய கதையைத் தாண்டி பல சமூக அடுக்குகளை படம் தொட்டுச் செல்கிறது.
அதே நேரத்தில், படம் சில இடங்களில் தேவைக்கு அதிகமாக பல கதைக் கிளைகளை உருவாக்குகிறது. குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியில் சில துணைக் கதைகள் முழுமையாக வளராமல் விடப்பட்டதால் திரைக்கதையின் தாக்கம் சற்று குறைகிறது. மேலும் சில கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுப் பயணம் இன்னும் தெளிவாக சொல்லப்பட்டிருக்கலாம் என்ற எண்ணமும் தோன்றுகிறது. இருப்பினும் இவை படத்தின் மைய உணர்வை பாதிக்கும் அளவுக்கு இல்லை; மாறாக இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கக்கூடிய வாய்ப்புகளை நினைவூட்டுகின்றன.
மொத்தத்தில் ஹபீபி வேகமான திருப்பங்கள் அல்லது வணிக சினிமா அம்சங்களை நம்பாமல், காதல், குடும்பம், பாரம்பரியம் மற்றும் மனித உணர்வுகளை மையமாக வைத்து நகரும் ஒரு மனதை வருடும் படைப்பு. உணர்வுகளையும் வாழ்வியலையும் ரசித்து பார்க்க விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு இது நிச்சயம் ஒரு நல்ல திரையரங்கு அனுபவமாக அமையும். பார்வையாளர்களிடமிருந்தும் படத்திற்கு நேர்மறையான வரவேற்பு கிடைத்து வருகிறது.
மதிப்பீடு: 3.5 / 5