‘தாய் நிலம்’ திரைப்பட விமர்சனம்

போர் என்றாலே குண்டுவெடிப்பு, துப்பாக்கிச் சத்தம், அழிவு என அதன் நேரடியான கொடூரத்தை மட்டுமே திரையில் பதிவு செய்யும் படங்களுக்கு மத்தியில், போர் முடிந்த பிறகு அதை எதிர்கொண்ட மனிதர்களின் வாழ்க்கை எப்படி மாறுகிறது என்பதைப் பேசுகிறது அபிலாஷ் ஜி. தேவன் இயக்கியுள்ள ‘தாய் நிலம்’. இலங்கைப் போரின் பின்னணியில், தாய்மண்ணையும் உறவுகளையும் இழந்து தமிழ்நாட்டிற்கு வரும் ஒரு தந்தையும் அவரது மகளும் எதிர்கொள்ளும் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் இப்படம், மனிதநேயம் மற்றும் தந்தை–மகள் பாசத்தை முன்னிலைப்படுத்துகிறது.

அமர் ராமச்சந்திரன் தயாரித்து நாயகனாக நடித்துள்ள இப்படத்தில், அவருடன் அவரது மகள் நேஹா அமர், பாலா சிங், நிமிஷா நம்பியார், தீபக் உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ளனர். அபிலாஷ் ஜி. தேவன் கதை, திரைக்கதை மற்றும் இயக்கத்தை கவனித்துள்ளார். தேசிய விருது பெற்ற இசையமைப்பாளர் அவுசப்பச்சன் இசையமைக்க, பிரசாந்த் பிரணவம் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். டீஜோ பி. வர்கீஸ் படத்தொகுப்பையும், கைலாஸ் திருப்புணித்துறா கலை இயக்கத்தையும் கவனித்துள்ளனர்.

இலங்கைப் போரில் மனைவியை இழக்கும் சேதுராமன், தனது மகளான தமிழினியை மட்டும் பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்துடன் தாய்மண்ணை விட்டு வெளியேறுகிறார். ராமேஸ்வரம் வழியாக தமிழ்நாட்டை அடையும் இருவரும், புதிய இடத்தில் வாழ்வைத் தொடங்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்படுகிறார்கள். சொந்தமாக வீடு இல்லை, நிலையான வேலை இல்லை, கையில் போதுமான பணம் இல்லை. ஒரு பயன்படுத்தப்படாத பேருந்து நிறுத்தமே அவர்களது தற்காலிக வசிப்பிடமாக மாறுகிறது. அங்கிருந்து அவர்கள் வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்பும் முயற்சியே படத்தின் மையப் பயணமாகிறது.

இங்கு இயக்குநர் முக்கியமாக பதிவு செய்வது அகதியாக மாறிய ஒருவரின் வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல; ஒரு குழந்தையின் குழந்தைப் பருவம் எவ்வாறு சூழ்நிலைகளால் பறிக்கப்படுகிறது என்பதையும் தான். ஒரு சிறுமியாக தமிழினிக்கு இருக்கும் இயல்பான ஆசைகள் கூட நிறைவேற்ற முடியாத நிலையில் இருக்கும் தந்தையின் தவிப்பும், தன்னுடைய மகளுக்கு பாதுகாப்பான எதிர்காலத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற அவரது போராட்டமும் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான மையமாக அமைகிறது.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் தந்தை–மகள் உறவு. சேதுராமனாக அமர் ராமச்சந்திரன் அதிகப்படியான வசனங்களையோ நாடகத்தனமான வெளிப்பாடுகளையோ நாடாமல், தனது பார்வை மற்றும் உடல்மொழி மூலமாகவே கதாபாத்திரத்தின் வலியை கடத்துகிறார். குறிப்பாக மகளின் எதிர்காலத்தை நினைத்து அவர் தவிக்கும் காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு மிகவும் இயல்பாக இருக்கிறது.

தமிழினியாக நடித்துள்ள நேஹா அமர் படத்தின் இன்னொரு மிகப்பெரிய பலம். தந்தையின் கஷ்டத்தை புரிந்துகொள்ளும் குழந்தையாகவும், அதே நேரத்தில் தனக்கான சிறிய சந்தோஷங்களை எதிர்பார்க்கும் சிறுமியாகவும் அவர் இயல்பாக நடித்துள்ளார். குறிப்பாக இறுதிப்பகுதியில் அவரது நடிப்பு படத்தின் உணர்வை மேலும் உயர்த்துகிறது என விமர்சனங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன.

மறைந்த நடிகர் பாலா சிங் மனிதநேயமிக்க கதாபாத்திரத்தில் மனதில் பதியும் நடிப்பை வழங்கியுள்ளார். நிமிஷா நம்பியார், தீபக் மற்றும் மற்ற துணை நடிகர்களும் கதையின் சூழலுக்கு ஏற்ற பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர்.

அவுசப்பச்சனின் இசை படத்தின் உணர்வுகளுக்கு முக்கியமான துணையாக இருக்கிறது. குறிப்பாக ‘ஆகாயம் மேலே’ பாடல் படத்தின் வலியையும் இழப்பையும் இன்னும் ஆழமாக உணரச் செய்கிறது. கவிஞர் தாமரை எழுதிய இந்தப் பாடல் ஈழத் தமிழ் மக்களின் இழப்பு மற்றும் புலம்பெயர்ந்த வாழ்க்கையின் வலியை பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளதாக படக்குழு தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

பிரசாந்த் பிரணவத்தின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் எளிமையான அணுகுமுறைக்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது. போரின் இருண்மையான பின்னணியையும், அதன்பிறகு கதாபாத்திரங்கள் எதிர்கொள்ளும் வெறுமையான வாழ்க்கையையும் அவரது கேமரா பதிவு செய்கிறது. மிகப்பெரிய காட்சிகளை நம்பாமல் கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கைக்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்வது ஒளிப்பதிவின் சிறப்பு.

‘தாய் நிலம்’ படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம், போரை ஒரு அரசியல் விவாதமாக மட்டுமே அணுகாமல், அதன் மனித விளைவுகளை முன்னிலைப்படுத்தியிருப்பது. தாய்மண்ணை இழப்பது, உறவுகளை இழப்பது, புதிய நாட்டில் அடையாளத்துடன் போராடுவது, அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக போராடுவது என அகதிகளின் வாழ்க்கையின் பல்வேறு பரிமாணங்களை படம் பதிவு செய்கிறது. போர் எங்கு நடந்தாலும் அதன் மிகப்பெரிய விலையை செலுத்துவது சாதாரண மக்களும் குழந்தைகளும்தான் என்ற மனிதநேயக் கருத்தை படம் அழுத்தமாக முன்வைக்கிறது.

அதே நேரத்தில் படத்தில் சில குறைகளும் இருக்கின்றன. குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியின் சில பகுதிகளில் திரைக்கதை சற்று மெதுவாக நகர்வதாகவும், சில காட்சிகள் இன்னும் வலுவாக எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் விமர்சனங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஆரம்பக்கட்ட போர்க் காட்சிகளின் CG மற்றும் சில துணைக் காட்சிகளின் உருவாக்கத்திலும் முழுமையான நேர்த்தி இல்லாத தருணங்கள் இருப்பதாக ஒரு விமர்சனம் குறிப்பிட்டுள்ளது.

ஆனால் அந்தக் குறைகளைத் தாண்டி, ‘தாய் நிலம்’ சொல்ல வரும் விஷயம் மனதில் நிற்கிறது. குறிப்பாக ஒரு தந்தை தனது மகளுக்காக எல்லாவற்றையும் இழந்த பிறகும் வாழ்க்கையை மீண்டும் தொடங்க முயற்சிக்கும் கதை பார்வையாளர்களை உணர்வுபூர்வமாக இணைக்கிறது. படத்தின் இறுதிப்பகுதியும் அந்த உணர்வை அழுத்தமாக கொண்டு சேர்க்கிறது.

மொத்தத்தில், ‘தாய் நிலம்’ வேகமான பொழுதுபோக்கு படமாக இல்லாமல், இழப்பு, பாசம், அகதி வாழ்க்கை, மனிதநேயம் மற்றும் நம்பிக்கை ஆகியவற்றைப் பேசும் ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான படைப்பு. ஈழத் தமிழர்களின் துயரத்தை ஒரு குடும்பத்தின் வழியாக பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் இயக்குநர் அபிலாஷ் ஜி. தேவனின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது. அமர் ராமச்சந்திரன் மற்றும் நேஹா அமரின் நடிப்பும், அவுசப்பச்சனின் இசையும் படத்தின் உணர்வை வலுப்படுத்துகின்றன.

தாய்மண்ணை இழந்தவர்களின் வலியையும்… மகளுக்காக வாழும் ஒரு தந்தையின் பாசத்தையும் மனதில் பதியச் செய்கிறது ‘தாய் நிலம்’.

ரேட்டிங்: 3.5 / 5