தி டார்க் ஹெவன் – திரைப்பட விமர்சனம்

மலைக்கிராமம், தொடர்ச்சியான மர்ம மரணங்கள், தலைமுறைகளை கடந்து வரும் ஒரு நம்பிக்கை, அதைத் துப்பறிய வரும் போலீஸ் அதிகாரி என சுவாரஸ்யமான கதைக்களத்துடன் உருவாகியிருக்கும் கிரைம் த்ரில்லர் திரைப்படம் ‘தி டார்க் ஹெவன்’. பாலாஜி இயக்கியுள்ள இப்படத்தில் சித்து சித், தர்ஷிகா, ரித்விகா, வேல ராமமூர்த்தி, நிழல்கள் ரவி, ஜெயக்குமார், அருள் டி. சங்கர் உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ளனர். ஒரு கிராமத்தில் ஏழு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஜூன் மாதத்தில் ஆண்கள் மர்மமான முறையில் உயிரிழப்பது வழக்கமாக இருக்கிறது. இதை ஊர்மக்கள் ஒரு சாபமாக நம்பி வரும் நிலையில், உண்மையை கண்டறிய புதிய போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் ஒருவர் அந்த கிராமத்திற்கு வருகிறார். அந்த விசாரணை செல்லும் பாதையும், அதன் பின்னால் இருக்கும் ரகசியங்களும்தான் படத்தின் மையக்கதை.

படத்தின் ஆரம்பமே ஒரு மர்மமான புத்தகத்துடன் தொடங்குகிறது. எதிர்காலத்தில் நடக்கப்போகும் சம்பவங்களையும், அதில் நிகழப்போகும் மரணங்களையும் முன்கூட்டியே பதிவு செய்திருக்கும் அந்த புத்தகம் கதையின் மர்மத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்தப் புத்தகத்தின் பின்னணியுடன் தொடர்புடைய ஒருவர் மீண்டும் அந்த கிராமத்திற்கு வருவதும், அதே நேரத்தில் தொடர்ச்சியான கொலைகளை விசாரிக்க போலீஸ் அதிகாரி வருவதும் கதையை இரண்டு வெவ்வேறு பாதைகளில் நகர்த்துகிறது. இந்த இரண்டு கதைகளும் எப்போது, எப்படி ஒன்றோடு ஒன்று இணையும் என்ற எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குவதில் இயக்குநர் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.

முதல் பாதி ‘தி டார்க் ஹெவன்’ படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது. மலைப்பகுதியின் பனி, இருள், மழை, அமைதியான கிராமம் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள அச்சமான சூழல் ஆகியவற்றை வைத்து படத்திற்கு ஒரு தனித்துவமான mood உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. கிராம மக்கள் நம்பும் சாபம் உண்மையா அல்லது அதன் பின்னால் மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு குற்றச் சம்பவமா என்ற கேள்வியை தொடர்ந்து எழுப்புவதால், படம் பார்வையாளர்களை கதைக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது.

இன்ஸ்பெக்டர் இளம்பாரியாக சித்து சித் சிறப்பாக நடித்துள்ளார். தொலைக்காட்சியிலிருந்து சினிமாவுக்கு வந்திருக்கும் அவருக்கு, இந்தப் படம் ஒரு வித்தியாசமான அறிமுகமாக அமைகிறது. அதிகப்படியான ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல், அமைதியான உடல்மொழி மற்றும் தீவிரமான முகபாவனைகள் மூலம் போலீஸ் அதிகாரியின் குணத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். விசாரணைக் காட்சிகளில் அவரது controlled performance படத்தின் மர்மமான தன்மைக்கு பொருத்தமாக இருக்கிறது. கதையின் அழுத்தம் அதிகரிக்கும்போது அவரது நடிப்பிலும் ஏற்படும் மாற்றம் கவனிக்கத்தக்கது.

தர்ஷிகா உமையாள் கதாபாத்திரத்தில் அளவான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். ரித்விகாவின் கதாபாத்திரம் படத்தின் முக்கியமான பகுதியாக மாறுகிறது. குறிப்பாக கிளைமாக்ஸ் நோக்கி செல்லும்போது அவரது கதாபாத்திரம் கொண்டு வரும் திருப்பம் படத்திற்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கிறது. வேல ராமமூர்த்தி, நிழல்கள் ரவி, ஜெயக்குமார், அருள் டி. சங்கர் உள்ளிட்டவர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை சிறப்பாக கையாண்டுள்ளனர். இவர்களின் கதாபாத்திரங்கள் மீது சந்தேகம் எழும் வகையில் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டிருப்பதும் மர்மத்தை தக்க வைக்க உதவுகிறது.

இயக்குநர் பாலாஜியின் முக்கியமான பலம், படத்தின் suspense-ஐ ஆரம்பத்திலிருந்தே உருவாக்கி, அதை உடனடியாகத் தீர்க்காமல் படிப்படியாக நகர்த்தியிருப்பது. சாபமா, சைக்கோ கொலையாளியா, அல்லது இதற்குப் பின்னால் வேறு ஏதாவது காரணமா என்ற பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்பி, ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பார்வையாளர்களின் சந்தேகத்தை வேறு ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மீது திருப்புகிறார். இதனால் யார் உண்மையான குற்றவாளி என்பதை எளிதாக கணிக்க முடியாத நிலை உருவாகிறது.

அதே நேரத்தில், இரண்டாம் பாதியில் பல mystery threads ஒன்றாக இணைக்கப்படுவதால் சில இடங்களில் திரைக்கதை சற்று குழப்பமாகத் தோன்றுகிறது. மர்மமான புத்தகம், கிராமத்தின் சாபம், பழைய சம்பவங்கள், தொடர் கொலைகள் மற்றும் சைக்கோ கொலையாளி என்ற பல அடுக்குகள் ஒரே நேரத்தில் பயணிப்பதால், படத்தின் மையக்கதை எந்த திசையில் செல்கிறது என்பதை சில தருணங்களில் புரிந்துகொள்வது சற்று சவாலாக இருக்கிறது. இந்தப் பகுதிகள் இன்னும் சற்றே தெளிவாகவும் tight-ஆகவும் எழுதப்பட்டிருந்தால் படத்தின் தாக்கம் மேலும் அதிகரித்திருக்கும்.

ஆனால், இந்தக் குழப்பங்களுக்கு மத்தியில் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் climax. படம் முழுவதும் பல கதாபாத்திரங்கள் மீது சந்தேகத்தை ஏற்படுத்திய பிறகு, இறுதியில் எதிர்பாராத திசையில் செல்வது பார்வையாளர்களை ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. குறிப்பாக யார் கொலையாளி என்பதை முன்கூட்டியே எளிதாக யூகிக்க முடியாத வகையில் suspense-ஐ காப்பாற்றியிருப்பது படத்தின் முக்கியமான வெற்றியாக அமைகிறது.

மணிகண்டன் பி.கே.யின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் mood-ஐ உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. மலைப்பகுதியின் இயற்கை, பனி, இரவு நேர காட்சிகள் மற்றும் மழை ஆகியவற்றை பயன்படுத்தி ஒரு அச்சுறுத்தலான visual atmosphere உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. சில காட்சிகள் படத்தின் budget-ஐ விட பெரிய scale-ல் உருவாக்கப்பட்டிருப்பது போன்ற உணர்வையும் ஒளிப்பதிவு கொடுக்கிறது.

சக்தி பாலாஜியின் பின்னணி இசை படத்தின் மற்றொரு பலம். குறிப்பாக இரவு நேர விசாரணைகள், மர்மமான இடங்கள் மற்றும் கொலை சம்பவங்கள் தொடர்பான காட்சிகளில் BGM suspense-ஐ அதிகரிக்கிறது. மழை மற்றும் இருளுடன் இணையும் பின்னணி இசை சில காட்சிகளுக்கு கூடுதல் திகில் உணர்வை கொடுக்கிறது.

ராஜா ஆறுமுகத்தின் படத்தொகுப்பு பெரும்பாலும் கதையின் மர்மத்தை தக்க வைக்க உதவுகிறது. பல்வேறு காலகட்டங்களையும் கதையின் வெவ்வேறு அடுக்குகளையும் இணைக்க வேண்டியிருந்தாலும், மொத்தமாக narrative புரியும் வகையில் படம் நகர்கிறது. இருப்பினும் இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகள் சற்று நீளமாகத் தோன்றுவதால், இன்னும் கொஞ்சம் crisp editing இருந்திருந்தால் thriller வேகம் அதிகரித்திருக்கும்.

‘தி டார்க் ஹெவன்’ முழுமையான horror படமாக இல்லாமல், supernatural belief-ஐ crime investigation உடன் இணைக்கும் thriller ஆக செயல்படுகிறது. கிராமத்தின் நம்பிக்கைகள் உண்மையா அல்லது அதன் பின்னால் மனிதர்களின் சதியா என்பதை மையமாக வைத்து படம் பார்வையாளர்களை தொடர்ந்து யோசிக்க வைக்கிறது. அதுதான் படத்தின் தனித்துவமான அணுகுமுறை.

மொத்தத்தில், வித்தியாசமான premise, அழுத்தமான முதல் பாதி, அச்சம் கலந்த மலைக்கிராமச் சூழல், சித்து சித்தின் இயல்பான போலீஸ் அதிகாரி நடிப்பு, ரித்விகாவின் முக்கியமான திருப்பம், சக்தி பாலாஜியின் பின்னணி இசை மற்றும் கணிக்க முடியாத climax ஆகியவை ‘தி டார்க் ஹெவன்’ படத்தின் முக்கியமான பலங்கள். இரண்டாம் பாதியில் சில narrative threads காரணமாக ஏற்படும் குழப்பமும், சில நீளமான காட்சிகளும் சிறிய குறைகளாக இருந்தாலும், கடைசி வரை mystery-யை தக்க வைத்து பார்வையாளர்களை யூகிக்க வைக்கும் முயற்சி படத்தை சுவாரஸ்யமாக்குகிறது.

‘தி டார்க் ஹெவன்’ – மர்ம மரணங்களின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை தேடும் ஒரு போலீஸ் அதிகாரியின் விசாரணையை, அமானுஷ்ய நம்பிக்கைகளுடன் கலந்து சொல்லும் சுவாரஸ்யமான கிரைம் த்ரில்லர்.

ரேட்டிங்: 3.5/5