‘தி கிராண்ட் மாஸ்டர்’ – திரைப்பட விமர்சனம்
விளையாட்டை மையமாக வைத்து உருவாகும் திரைப்படங்கள் பெரும்பாலும் வெற்றி, போட்டி, சாதனை என்ற கோணத்திலேயே பயணிக்கும். ஆனால் ‘தி கிராண்ட் மாஸ்டர்’, சதுரங்கத்தை வெறும் விளையாட்டாக பார்க்காமல், ஒரு சிறுவனின் கனவு, தாயின் போராட்டம் மற்றும் சமூகத்தில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வுகளுடன் இணைத்து சொல்ல முயற்சிக்கிறது. வெற்றிச்செழியன் எழுதி இயக்கியுள்ள இப்படத்தில் அபர்ணதி, லிங்கேஷ், சுரேஷ் மேனன், அஸ்வின், தமிழரசி உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ளனர். V6 Film சார்பில் வேலாயுதம் தயாரித்துள்ள இப்படம் சுமார் 2 மணி 11 நிமிடங்கள் ஓடும் நாடகத் திரைப்படமாக உருவாகியுள்ளது.
சென்னையில் தூய்மைப் பணியாளராக வேலை செய்யும் வெள்ளையம்மா தனது கணவரை இழந்த நிலையில், ஒரே மகன் அஸ்வினை நல்ல நிலைக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்ற கனவுடன் வாழ்கிறார். மகன் படித்து வக்கீலாக வேண்டும் என்பதுதான் அவரது ஆசை. ஆனால் அஸ்வினுக்கு படிப்பைவிட சதுரங்கத்தின் மீதுதான் அதிக ஈடுபாடு. பள்ளியில் தொடங்கும் அவனது செஸ் பயணம், போட்டிகளில் வெற்றி பெறத் தொடங்கியதும் பெரிய கனவாக மாறுகிறது. இறுதியில் கிராண்ட் மாஸ்டர் ஆக வேண்டும் என்ற இலக்கை நோக்கி அவன் பயணிக்கிறான். ஆனால் திறமை மட்டுமே போதாது; பணம், வாய்ப்பு, சமூக பின்னணி என பல தடைகள் அவனது கனவுக்கு எதிராக நிற்கின்றன. குறிப்பாக சதுரங்க சங்கத்தைச் சேர்ந்த சுரேஷ் மேனனின் கதாபாத்திரம் இந்தப் போராட்டத்தை இன்னும் தீவிரமாக்குகிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் தாய்–மகன் உறவு. வெள்ளையம்மாவாக அபர்ணதி கதாபாத்திரத்திற்குள் இயல்பாக பொருந்தியிருக்கிறார். மகனின் எதிர்காலம் குறித்து கவலைப்படும் தாயாகவும், தனது வாழ்க்கையின் கஷ்டங்களுக்கு மத்தியில் மகனின் கனவைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கும் பெண்ணாகவும் அவரது நடிப்பு படத்திற்கு உணர்ச்சிகரமான அடித்தளத்தை உருவாக்குகிறது. ஆரம்பத்தில் மகனின் செஸ் ஆர்வத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாத அவர், பின்னர் அது அவனுடைய வாழ்க்கையின் கனவு என்பதை உணர்ந்து அவனுக்கு துணை நிற்கும் விதம் நன்றாக எழுதப்பட்டுள்ளது.
அஸ்வின் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் சிறுவனின் நடிப்பும் படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று. அதிகப்படியான வசனங்களோ, செயற்கையான நடிப்போ இல்லாமல் அமைதியான உடல்மொழியுடன் கதாபாத்திரத்தை கொண்டு செல்கிறார். செஸ் மீது இருக்கும் ஆர்வம், எதிர்ப்புகளை சந்திக்கும் போது ஏற்படும் ஏமாற்றம், மீண்டும் எழுந்து நிற்கும் மனநிலை என சிறுவனின் பயணம் நம்பும்படியாக அமைந்திருக்கிறது. குறிப்பாக அவனது சமூக பின்னணியை காரணமாக வைத்து அவனை சிலர் ஒதுக்கும் தருணங்கள் கதையின் உணர்ச்சியை அதிகரிக்கின்றன.
சுரேஷ் மேனன் படத்தின் எதிர்மறை சக்தியாக கவனம் ஈர்க்கிறார். அவரது கதாபாத்திரம் தனிப்பட்ட வில்லத்தனத்தை மட்டுமே பிரதிபலிக்காமல், வாய்ப்பு மற்றும் அதிகாரம் சிலரது கைகளில் சிக்கும்போது உருவாகும் தடைகளையும் பிரதிபலிக்கிறது. அதனால் சதுரங்கப் போட்டிகள் வெறும் விளையாட்டு போட்டிகளாக இல்லாமல், கதாநாயகனின் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தின் இன்னொரு வடிவமாக மாறுகின்றன. அவரது நடிப்பு படத்தின் மோதல் பகுதிகளுக்கு தேவையான அழுத்தத்தை வழங்குகிறது.
தமிழரசி, வெள்ளையம்மாவின் நண்பராக வரும் மலர் கதாபாத்திரத்தில் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். லிங்கேஷ் மற்றும் இயக்குநர் வெற்றிச்செழியனின் தோற்றங்களும் படத்தின் கதையோட்டத்திற்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன. துணை கதாபாத்திரங்களை வெறும் காட்சிகளை நிரப்பும் வகையில் பயன்படுத்தாமல், கதையின் உணர்வுக்கு தேவையான அளவில் பயன்படுத்தியிருப்பது படத்திற்கு சாதகமாக இருக்கிறது.
படத்தின் திரைக்கதை சதுரங்கத்தை ஒரு நல்ல குறியீடாக பயன்படுத்துகிறது. சதுரங்கப் பலகையில் ஒவ்வொரு காய்க்கும் ஒரு இடமும் மதிப்பும் இருப்பது போல, சமூகத்திலும் ஒவ்வொருவருக்கும் சமமான வாய்ப்பு கிடைக்கிறதா என்ற கேள்வியை படம் முன்வைக்கிறது. ஏழை–பணக்காரன் என்ற வேறுபாட்டைத் தாண்டி திறமைக்கு மதிப்பு கிடைக்க வேண்டும் என்ற கருத்து கதையின் மையத்தில் இருக்கிறது. ஆனால் படம் முழுவதும் சமூகப் பிரச்சினைகளை மட்டுமே பேசாமல், தாய்–மகன் உறவையும் மையமாக வைத்திருப்பதால் அதன் உணர்ச்சி இணைப்பு வலுவாக இருக்கிறது.
முதல் பாதியில் அஸ்வினின் வாழ்க்கை, செஸ் மீதான அவனது ஆர்வம், தாயின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் அவனது திறமை வெளிப்படும் விதம் ஆகியவற்றை மெதுவாக கட்டமைக்கிறது. இதனால் கதாபாத்திரங்களுடன் பார்வையாளர்கள் ஒன்றிணைய நேரம் கிடைக்கிறது. சில இடங்களில் இந்த மெதுவான அணுகுமுறை படத்தின் வேகத்தை சற்று குறைப்பது போல தெரிந்தாலும், கதையின் உணர்வை உருவாக்குவதற்கு அது உதவுகிறது.
இரண்டாம் பாதியில் கதை தனிப்பட்ட கனவிலிருந்து சமூக தடைகளுக்கு நகர்கிறது. அஸ்வின் தனது திறமையை நிரூபிக்க வேண்டிய சூழலும், அவனுக்கு எதிராக உருவாகும் தடைகளும் படத்தின் மோதலை அதிகரிக்கின்றன. இறுதிக்கட்டப் போட்டி மற்றும் தாய்–மகனின் பயணம் இணையும் விதம் படத்திற்கு உணர்ச்சிகரமான நிறைவைத் தருகிறது. குறிப்பாக வெற்றி என்பது வெறும் போட்டியில் ஜெயிப்பது மட்டுமல்ல; தன்னைச் சுற்றியுள்ள தடைகளை உடைத்து முன்னேறுவதும் என்பதை படம் வலியுறுத்துகிறது.
படத்தின் சில பகுதிகளில் கருத்தை இன்னும் அழுத்தமாக சொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் திரைக்கதையில் தெரிகிறது. குறிப்பாக சமூக ஏற்றத்தாழ்வு தொடர்பான காட்சிகள் சில நேரங்களில் நேரடியாக சொல்லப்படுவது போல தோன்றுகிறது. அதேபோல், சில துணைக் கதாபாத்திரங்களுக்கு இன்னும் ஆழம் கொடுத்திருக்கலாம். ஆனால் படத்தின் மையமான தாய்–மகன் உறவும், அஸ்வினின் கனவும் தொடர்ந்து கதையை முன்னோக்கி நகர்த்துவதால் இந்த குறைகள் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை.
ஒளிப்பதிவு படத்தின் யதார்த்தமான உலகத்திற்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது. அர்ஜுன் ரவி மற்றும் ஞானசேகர் ஆர்.எஸ். இணைந்து மேற்கொண்டுள்ள ஒளிப்பதிவு, கதையின் சமூக பின்னணியையும் சதுரங்கப் போட்டிகளின் பதற்றத்தையும் தேவையான அளவில் பதிவு செய்கிறது. செஸ் காட்சிகளை வெறும் விளையாட்டு காட்சிகளாக காட்டாமல், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையுடன் இணைத்து காட்சிப்படுத்தியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
தினேஷ் ஆண்டனியின் இசை மற்றும் பின்னணி இசை படத்தின் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களுக்கு துணை நிற்கிறது. குறிப்பாக தாய்–மகன் காட்சிகளிலும், போட்டி தொடர்பான முக்கிய தருணங்களிலும் பின்னணி இசை காட்சிகளின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது. பாடல்களும் கேட்கும் வகையில் அமைந்துள்ளதாக வெளியான விமர்சனக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.
படத்தொகுப்பும் கதையின் உணர்வுக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது. சுமார் இரண்டு மணி நேரத்துக்கும் மேலான படமாக இருந்தாலும், கதை மையத்திலிருந்து அதிகமாக விலகாமல் பயணிப்பது சாதகமாக இருக்கிறது. இருப்பினும் சில இடங்களில் காட்சிகளை இன்னும் இறுக்கமாக தொகுத்திருந்தால் படத்தின் வேகம் கூடுதலாக இருந்திருக்கும்.
இயக்குநர் வெற்றிச்செழியன், தனது முதல் படத்திலேயே பெரிய அளவிலான கமர்ஷியல் வடிவத்தைத் தேர்வு செய்யாமல், சமூகத்தின் விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்களின் கனவுகளையும் மையமாக வைத்து கதை சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறார். இயக்குநர் H. வினோத், சீனு ராமசாமி மற்றும் மறைந்த இயக்குநர் ஜனநாதன் ஆகியோரிடம் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்ட அவர், அந்த அனுபவத்தை தனது முதல் படத்தில் பயன்படுத்தியிருப்பது தெரிகிறது.
மொத்தத்தில், ‘தி கிராண்ட் மாஸ்டர்’ ஒரு சிறுவனின் செஸ் கனவை மட்டுமே சொல்லும் படம் அல்ல; அந்தக் கனவை அடைய அவனும் அவனது தாயும் கடக்கும் சமூக மற்றும் பொருளாதார தடைகளை பதிவு செய்யும் திரைப்படம்.அபர்ணதியின் இயல்பான நடிப்பு, சிறுவன் அஸ்வினின் நம்பிக்கைக்குரிய performance, சுரேஷ் மேனனின் அழுத்தமான கதாபாத்திரம், தாய்–மகன் உறவு மற்றும் சதுரங்கத்தை சமூக உருவகமாக பயன்படுத்தியிருக்கும் விதம் ஆகியவை படத்தின் முக்கியமான பலங்கள்.
வழக்கமான விளையாட்டு வெற்றிக் கதையை எதிர்பார்க்காமல், ஒரு சமூகப் பின்னணியுடன் கூடிய உணர்வுப்பூர்வமான கதையை பார்க்க விரும்புபவர்களுக்கு ‘தி கிராண்ட் மாஸ்டர்’ நல்ல அனுபவமாக அமையக்கூடும். சில இடங்களில் மெதுவான திரைக்கதை மற்றும் நேரடியாக சொல்லப்படும் கருத்துகள் இருந்தாலும், அதன் மைய உணர்வும் நடிகர்களின் பங்களிப்பும் படத்தை தாங்கி நிற்கின்றன.