‘பத்தா’ திரைப்பட விமர்சனம்

ஸ்டார் ஸ்டுடியோ18, ஏ ஃபார் ஆப்பிள் ஸ்டுடியோஸ் மற்றும் சினி 1 ஸ்டுடியோஸ் புரொடக்‌ஷன் நிறுவனங்கள் இணைந்து தயாரித்துள்ள திரைப்படம் ‘பத்தா’. பாலாஜி தரணிதரன் இயக்கத்தில் விஜய் சேதுபதி, லிஜோமோல் ஜோஸ், சாய் பிரித்வி ராஜ், சஹஸ்ரா உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ள இப்படம் 80களின் சென்னை பின்னணியில் ஒரு ரவுடியின் வாழ்க்கையையும், அவனுக்குள் இருக்கும் மனிதத்தன்மை எவ்வாறு மீண்டும் வெளிப்படுகிறது என்பதையும் நகைச்சுவை, உணர்வு மற்றும் மனிதநேயத்துடன் சொல்லும் படமாக உருவாகியுள்ளது. சாய் அப்யங்கர் இசையமைக்க, செல்வகுமார் எஸ்.கே. ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார்.

பத்தா (விஜய் சேதுபதி) என்ற பெயரைக் கேட்டாலே அந்தப் பகுதியில் இருப்பவர்கள் பயப்படும் அளவுக்கு செல்வாக்கும், முரட்டுத்தனமும் கொண்ட உள்ளூர் ரவுடி. அடிதடி, மிரட்டல், சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் என தனது வாழ்க்கையை வன்முறையின் வழியில் அமைத்துக்கொண்டிருக்கும் அவனுக்கு, மனைவி கண்ணிமா (லிஜோமோல் ஜோஸ்), மகள் தேன்மொழி (சஹஸ்ரா) ஆகியோர் இருந்தாலும், குடும்பத்தின் மீதும் தனது வன்முறையான குணத்தின் தாக்கம் இருப்பதை அவன் உணர்வதில்லை.

அதே பகுதியில் வசிக்கும் பள்ளி மாணவன் சபரி (சாய் பிரித்வி ராஜ்), பத்தாவைப் பற்றி கேள்விப்பட்ட கதைகளால் அவனைப் பார்த்தாலே பயப்படும் நிலையில் இருக்கிறான். எதிர்பாராத ஒரு சம்பவத்தில் பத்தாவும் சபரியும் ஒரே சூழ்நிலையில் சிக்கிக்கொள்ள, இருவருக்குமிடையே உருவாகும் விசித்திரமான உறவுதான் படத்தின் மையமாகிறது. ஒரு பக்கம் ஊரையே நடுங்க வைக்கும் ரவுடி; மறுபக்கம் அவனைக் கண்டு நடுங்கும் ஒரு சிறுவன். இந்த இரண்டு எதிரெதிர் உலகங்களையும் ஒன்றாக இணைத்திருப்பதே ‘பத்தா’வின் சுவாரஸ்யம்.

ஆரம்பத்தில் பத்தாவின் கதாபாத்திரத்தை மிக அழுத்தமாக நிறுவுகிறார் இயக்குநர். கோபம் வந்தால் யோசிக்காமல் வன்முறையில் இறங்கும் மனிதனாகவும், தனது பெயரைக் கேட்டாலே மற்றவர்கள் பயப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவனாகவும் பத்தா காட்டப்படுகிறார். இதன் மூலம் பின்னர் அந்த கதாபாத்திரத்தில் ஏற்படும் மாற்றம் நம்பும்படியாக உருவாக்கப்படுகிறது.

சபரியுடன் பத்தா சிக்கிக்கொள்ளும் தருணத்திலிருந்து படத்தின் tone அழகாக மாறுகிறது. ஆரம்பத்தில் பயமும் பதற்றமும் இருக்கும் அந்த உறவு, மெல்ல மெல்ல நகைச்சுவையாகவும், பின்னர் பாசமாகவும் மாறுகிறது. குறிப்பாக சிறுவனின் பயம், அப்பாவித்தனம் மற்றும் பத்தாவின் முரட்டுத்தனம் ஆகிய இரண்டையும் மோதவிட்டு உருவாக்கப்படும் situational comedy காட்சிகள் இயல்பாக சிரிக்க வைக்கின்றன. காமெடிக்காக தனியாக காட்சிகளை திணிக்காமல், கதையின் சூழ்நிலையிலிருந்தே நகைச்சுவையை உருவாக்கியிருப்பது படத்தின் முக்கியமான பலம்.

இருவருக்குமிடையே உருவாகும் நட்பு வளர வளர பத்தாவின் இன்னொரு முகம் வெளிப்படுகிறது. உலகம் அவனை ஒரு ரவுடியாக மட்டுமே பார்த்தாலும், அவனுக்குள் இருந்த குழந்தைத்தனம், அன்பு, குற்ற உணர்வு போன்றவை மெல்ல வெளியில் வருகின்றன. தனது செயல்கள் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய பாதிப்பை பத்தா உணரத் தொடங்கும் பயணத்தை இயக்குநர் அவசரப்படுத்தாமல் இயல்பாகக் கட்டமைத்திருக்கிறார்.

விஜய் சேதுபதி பத்தா கதாபாத்திரத்தில் அசத்துகிறார். கதாபாத்திரத்தின் ஆரம்பகட்ட முரட்டுத்தனம், கோபம், ஆணவம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் அதே நேரத்தில், பின்னர் அவனுக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்தையும் மிக நுணுக்கமாக கையாண்டிருக்கிறார். குறிப்பாக பெரிய வசனங்கள் இல்லாமலேயே முகபாவனைகள் மற்றும் உடல்மொழி மூலம் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் காட்சிகளில் அவரது அனுபவம் தெளிவாக தெரிகிறது. பல விமர்சனங்களும் அவரது நடிப்பையே படத்தின் முக்கிய தூணாகக் குறிப்பிட்டுள்ளன.

ஆனால் இந்தப் படத்தில் விஜய் சேதுபதிக்கு இணையாக கவனம் ஈர்ப்பவர் சாய் பிரித்வி ராஜ். சபரி கதாபாத்திரத்தின் பயம், தயக்கம், குறும்பு, அப்பாவித்தனம் மற்றும் பாசம் ஆகிய அனைத்தையும் அவர் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக விஜய் சேதுபதியுடன் அவர் பகிர்ந்து கொள்ளும் காட்சிகளில் இருவருக்கும் இடையிலான chemistry படத்தின் உயிராக மாறுகிறது.

லிஜோமோல் ஜோஸ் கண்ணிமா கதாபாத்திரத்தில் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். கணவனின் குணத்தைப் புரிந்துகொண்டிருந்தாலும், அவனது நடவடிக்கைகளால் பாதிக்கப்படும் மனைவியாக அவரது நடிப்பு உணர்வுப்பூர்வமாக இருக்கிறது. சஹஸ்ரா தேன்மொழியாக கவனம் ஈர்க்கிறார். சபரியின் பெற்றோர்களாக வரும் சாண்டி பாலச்சந்தர் மற்றும் ஹரி கிருஷ்ணன் ஆகியோருக்கும் கதையின் உணர்வை வலுப்படுத்தும் அழகான காட்சிகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.

படத்தின் இன்னொரு சிறப்பு 80களின் சென்னை. அந்தக் காலகட்டத்தின் உடைகள், தெருக்கள், தேநீர் கடைகள், வானொலி, பழைய வாழ்க்கை முறை என ஒரு nostalgic உலகத்தை இயக்குநர் உருவாக்கியிருக்கிறார். இன்றைய வேகமான வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிடும்போது அந்தக் காலத்தின் எளிமையான வாழ்க்கை எவ்வளவு வித்தியாசமானது என்பதையும் படம் இயல்பாக நினைவுபடுத்துகிறது.

செல்வகுமார் எஸ்.கே.யின் ஒளிப்பதிவு அந்த காலகட்டத்தின் mood-ஐ அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளது. கதாபாத்திரங்கள் வாழும் சூழல் முதல் முக்கியமான உணர்வுப்பூர்வமான தருணங்கள் வரை காட்சிகள் அனைத்தும் இயல்பாகவும் அழகாகவும் அமைந்துள்ளன. டி. முத்துராஜின் production design மற்றும் கண்ணன்.எஸ். தலைமையிலான கலை இயக்கமும் 80களின் உலகத்தை நம்பும்படியாக உருவாக்க உதவியிருக்கிறது.

சாய் அப்யங்கரின் இசை படத்தின் உணர்வுகளோடு பயணிக்கிறது. குறிப்பாக ‘Chellame Magale’ போன்ற பாடலும், பின்னணி இசையும் படத்தின் emotional portions-ஐ உயர்த்துகின்றன. சில காட்சிகளில் பின்னணி இசை அதிகமாக பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதாக விமர்சனங்கள் குறிப்பிட்டாலும், ஒட்டுமொத்தமாக இசை படத்தின் nostalgic மற்றும் emotional tone-க்கு வலு சேர்க்கிறது.

ஆர். கலைவாணனின் படத்தொகுப்பு கதையின் வெவ்வேறு அடுக்குகளை ஒன்றிணைக்கிறது. ஸ்டன் சிவா, யு. பிருத்வி மற்றும் கெவின் குமார் அமைத்திருக்கும் சண்டைக்காட்சிகள் பத்தாவின் gangster உலகத்திற்கு தேவையான வலுவை வழங்குகின்றன. ஒலி வடிவமைப்பும் காலகட்டத்தின் சூழலை உருவாக்குவதில் பங்களிக்கிறது.

பாலாஜி தரணிதரனின் எழுத்து மற்றும் இயக்கம்தான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். ஒரு ரவுடியின் கதையை வெறும் gangster drama-வாக மாற்றாமல், ஒரு மனிதன் தனது செயல்களைப் பற்றி சிந்திக்கத் தொடங்கும் emotional journey-ஆக மாற்றியிருக்கிறார். மேலும் கதையின் ஆரம்பத்தில் வரும் பல சிறிய சம்பவங்களுக்கும் பின்னர் அர்த்தம் கிடைக்கும் வகையில் திரைக்கதையை அமைத்திருப்பது அவரது எழுத்தின் சிறப்பு.

மொத்தத்தில், ‘பத்தா’ ஒரு ரவுடியின் கதையாகத் தொடங்கி, ஒரு மனிதனின் மனமாற்றத்தைப் பற்றிய அழகான கதையாக மாறுகிறது. பயத்தின் மூலம் மரியாதையை உருவாக்கிய ஒரு மனிதனுக்கு, ஒரு சிறுவனின் அப்பாவித்தனம் தனது வாழ்க்கையை வேறு கோணத்தில் பார்க்க வைக்கிறது. அந்த உறவை நகைச்சுவையுடனும், பாசத்துடனும், மனிதநேயத்துடனும் சொல்லியிருப்பதே படத்தின் வெற்றி.

விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பும் சாய் பிரித்வி ராஜின் அற்புதமான பங்களிப்பும் இணைந்து ‘பத்தா’வை ஒரு மனதுக்கு நெருக்கமான அனுபவமாக மாற்றுகின்றன. சிரிக்க வைக்கும் தருணங்களும், நெகிழ வைக்கும் காட்சிகளும், 80களின் nostalgia-வும் சேர்ந்த ஒரு அழகான feel-good drama-வாக ‘பத்தா’ ரசிகர்களை கவர்கிறது. படம் முடிந்த பிறகும் பத்தா–சபரி உறவு மனதில் நிற்கும் என்பதே இதன் மிகப்பெரிய பலம்.

ரேட்டிங்: 4 / 5