‘Clayface’ – திரைப்பட விமர்சனம்

சூப்பர் ஹீரோக்களின் உலகில் வில்லன்களுக்கென்று தனித்த கதைகளை உருவாக்குவது புதிதல்ல. ஆனால், அந்த வில்லனின் பிறப்புக்குப் பின்னால் இருக்கும் வலியையும், அவமானத்தையும், மனச்சிதைவையும் திகிலூட்டும் அனுபவமாக மாற்றுவது சவாலான முயற்சி. அந்த முயற்சியில் உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம்தான் ஜேம்ஸ் வாட்கின்ஸ் இயக்கியுள்ள ‘Clayface’. வழக்கமான டிசி ஆக்‌ஷன் படங்களிலிருந்து விலகி, உளவியல் த்ரில்லர் மற்றும் உடல் உருமாற்ற ஹாரர் அம்சங்களை மையமாகக் கொண்ட இப்படம், ஒரு மனிதன் தனது அடையாளத்தை இழந்து அரக்கனாக மாறும் பயணத்தைப் பேசுகிறது.

கோதம் நகரில் வளர்ந்து, ஹாலிவுட்டில் புகழ்பெற்ற நடிகராக உயர்ந்திருக்கும் மாட் ஹேகனின் வாழ்க்கைதான் கதையின் மையம். புகழும் அழகும் தனது அடையாளமாக மாறியிருக்கும் சூழலில், ஒரு கொடூரமான தாக்குதலால் அவரது முகம் சிதைக்கப்படுகிறது. பல அறுவை சிகிச்சைகளுக்குப் பிறகும் பழைய தோற்றத்தை மீட்டெடுக்க முடியாமல் தவிக்கிறார். அதோடு, பொதுவெளியில் அவருக்கு எதிராக உருவாகும் அவப்பெயரும், தொழில் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் வீழ்ச்சியும் அவரை மேலும் நிலைகுலையச் செய்கின்றன. இந்நிலையில், செல்களைப் புதுப்பிக்கும் தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கியுள்ள டாக்டர் கேட்லின் காரின் பரிசோதனை சிகிச்சையை அவர் நாடுகிறார். இழந்த முகத்தையும் வாழ்க்கையையும் மீட்டெடுக்கத் தொடங்கும் இந்த முயற்சி, மாட் ஹேகனையே அவருக்குப் புரியாத ஓர் உயிரினமாக மாற்றுகிறது.

படத்தின் முதல் பாதி, மாட் ஹேகனின் வீழ்ச்சியையும் அவர் அனுபவிக்கும் அவமானங்களையும் உணர்வுப்பூர்வமாக நிறுவுகிறது. புகழின் உச்சியில் இருக்கும் ஒருவர், அடுத்த நிமிடமே சமூகத்தின் பார்வையில் தேவையற்ற மனிதராக மாறிவிடும் நிலை நன்றாகக் கையாளப்பட்டுள்ளது. அவரது தோற்றத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு உலகம் அவரை மதிப்பிடுவது, கதாபாத்திரத்தின் மீதான பரிதாபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அறிவியல் சிகிச்சை தொடங்கிய பிறகு கதை மெல்ல மெல்ல ஹாரர் பாதைக்குள் நுழைகிறது. உடலில் நிகழும் மாற்றங்கள், முகத்தின் சிதைவுகள், தனது உடலையே கட்டுப்படுத்த முடியாமல் மாட் தவிக்கும் தருணங்கள் எனப் பதற்றம் அதிகரிக்கிறது. இருப்பினும், தொடக்கத்தில் கதை சற்றே நிதானமாக நகர்வதால், உடனடியாகத் திகில் அனுபவத்தை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு முதல் பாதியின் சில பகுதிகள் மெதுவாகத் தோன்றலாம்.

இடைவேளைக்குப் பிறகு, மாட் ஹேகனின் மாற்றங்கள் கதையின் முக்கியமான இயக்கியாகின்றன. மனித உடலின் இயல்பான எல்லைகளை மீறும் காட்சிகள், படத்தின் ஹாரர் தன்மையை வலுப்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக, மாட் தனது புதிய திறன்களை எதிர்கொள்ளும் தருணங்களும், விமானத்தில் இடம்பெறும் பதற்றமான காட்சியும் குறிப்பிடத்தக்கவை. இங்கு இயக்குநர் ஜேம்ஸ் வாட்கின்ஸ், வெறும் திடுக்கிடும் காட்சிகளுடன் நிறுத்திக்கொள்ளாமல், பார்வையாளர்களுக்கு உடல் ரீதியான அசௌகரியத்தையும் மனரீதியான பதற்றத்தையும் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்க முயன்றிருக்கிறார். சில காட்சிகளில் ரத்தமும் உடல் சிதைவும் அதிகமாக இடம்பெறுவதால், இது அனைவருக்குமான ஹாரர் படம் அல்ல என்பது தெளிவாகிறது.

நடிப்பைப் பொறுத்தவரை, மாட் ஹேகனாக நடித்துள்ள டாம் ரைஸ் ஹாரிஸ் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். அழகையும் புகழையும் இழந்த மனிதனின் விரக்தி, மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்ற வெறி, தன்னைக் காயப்படுத்தியவர்களைப் பழிவாங்கும் மனநிலை எனப் பல்வேறு உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக, முகத்தின் தோற்றம் மாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலிலும் கதாபாத்திரத்தின் மனிதத் தன்மையை வெளிப்படுத்த வேண்டிய சவாலை அவர் சிறப்பாக எதிர்கொள்கிறார். உடல் மொழி, முகபாவனைகள் மற்றும் ஒப்பனையுடன் இணைந்த நடிப்பு ஆகியவை கதாபாத்திரத்தின் மாற்றத்தை நம்பகத்தன்மையுடன் உணர்த்துகின்றன.

டாக்டர் கேட்லின் காராக வரும் நவோமி அக்கி, கதைக்கு மற்றொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார். அறிவியல் கண்டுபிடிப்பின் மீதான நம்பிக்கைக்கும் அதன் விளைவுகளுக்கான பொறுப்புக்கும் இடையில் அவர் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள் கதையின் முக்கியமான அம்சமாகின்றன. துணைக் கதாபாத்திரங்களும் தேவையான பங்களிப்பை வழங்குகின்றன. இருப்பினும், மாட் ஹேகனின் உணர்ச்சிப் பயணம் அளவுக்கு மற்ற கதாபாத்திரங்களின் பின்னணிகள் விரிவாக உருவாக்கப்படவில்லை என்ற குறை உள்ளது.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக, ஒளிப்பதிவாளர் ராப் ஹார்டியின் பணி கவனிக்கத்தக்கது. பிரகாசமான நகரச் சூழல்களுக்கும் கோதம் நகரின் இருண்ட பகுதிகளுக்கும் இடையிலான காட்சி வேறுபாடு கதையின் மனநிலையை வலுப்படுத்துகிறது. வோல்கர் பெர்டெல்மானின் பின்னணி இசை, முக்கியமான தருணங்களில் பதற்றத்தை அதிகரிக்கிறது. ஒப்பனை, உடல் உருமாற்றக் காட்சிகள், விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ் ஆகியவை படத்தின் தனித்துவத்தை உருவாக்குகின்றன. சில இடங்களில் கணினி உருவாக்கிய காட்சிகளின் தரம் ஒரே சீராக இல்லாவிட்டாலும், உடல் உருமாற்றத்தை மையமாகக் கொண்ட பல காட்சிகள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. படத்தொகுப்பு பெரும்பாலான பகுதிகளில் வேகத்தைத் தக்கவைத்தாலும், சில திரைக்கதைத் திருப்பங்கள் இன்னும் தெளிவாக அமைந்திருக்கலாம்.

இறுதிப்பகுதியில், மாட் ஹேகனின் மாற்றமும் அவரது பழிவாங்கும் பயணமும் கதையைத் தீவிரமான நிலைக்குக் கொண்டு செல்கின்றன. இறுதிக்கட்டக் காட்சிகள் பொழுதுபோக்கையும் அதிர்ச்சியையும் வழங்கினாலும், கிளேஃபேஸின் சக்திகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதற்கான விதிகள் முழுமையாகத் தெளிவுபடுத்தப்படாததால் சில சம்பவங்கள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. முடிவும் எல்லா கேள்விகளுக்கும் நேரடியான பதிலை வழங்குவதில்லை. இந்தத் திறந்த முடிவு சிலருக்கு சுவாரஸ்யமாக இருக்கலாம்; மற்றவர்களுக்கு முழுமையான திருப்தியைக் கொடுக்காமல் போகலாம்.

மொத்தத்தில், ‘Clayface’ ஒரு வழக்கமான சூப்பர் ஹீரோ திரைப்படம் அல்ல; தோற்றம், புகழ், அடையாளம் ஆகியவற்றை இழக்கும் மனிதனின் வீழ்ச்சியை உடல் உருமாற்ற ஹாரர் பின்னணியில் சொல்லும் வித்தியாசமான முயற்சி. டாம் ரைஸ் ஹாரிஸின் வலுவான நடிப்பும், அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்தும் ஹாரர் காட்சிகளும், ஜேம்ஸ் வாட்கின்ஸின் இயக்கமும் படத்தைத் தாங்குகின்றன. அதே சமயம், திரைக்கதையின் சில தடுமாற்றங்களும், இறுதிப்பகுதியில் நிலவும் குழப்பமும் படத்தின் முழுமையான தாக்கத்தைக் குறைக்கின்றன.

ரத்தம், உடல் சிதைவு, உளவியல் அச்சம் கலந்த ஹாரர் படங்களை விரும்புபவர்களுக்கு ‘Clayface’ திரையரங்கில் முயற்சிக்க வேண்டிய திரைப்படம். ஆனால், பிரம்மாண்டமான சூப்பர் ஹீரோ சண்டைகளையும் வழக்கமான டிசி ஆக்‌ஷன் அனுபவத்தையும் எதிர்பார்ப்பவர்கள் தங்களது எதிர்பார்ப்புகளை மாற்றிக்கொள்வது நல்லது.

ரேட்டிங்: 3 / 5