‘ஒன்ஸ் மோர்’ – திரைப்பட விமர்சனம்

காதல் தோல்வி என்பது ஒரு உறவு முடிவடைவது மட்டுமல்ல… சில நேரங்களில் அது ஒரு மனிதனுக்குள் இருக்கும் நம்பிக்கையையே முடக்கிவிடும். அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதன், மீண்டும் காதலை நம்பத் தொடங்கினால் என்ன நடக்கும்? கடந்த காலம் மீண்டும் எதிரில் வந்து நின்றால், அதை எதிர்கொள்வதா… அல்லது கடந்து செல்வதா? என்ற கேள்விகளை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கிறது விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த் இயக்கியுள்ள ‘ஒன்ஸ் மோர்’.

மில்லியன் டாலர் ஸ்டுடியோஸ் சார்பில் யுவராஜ் கணேசன் தயாரித்துள்ள இப்படத்தில் அர்ஜுன் தாஸ், அதிதி சங்கர், சோனா ஒலிக்கல் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். காதல், பிரிவு, மனக்காயம், புதிய உறவு மற்றும் இரண்டாவது வாய்ப்பு என மிகவும் பரிச்சயமான அம்சங்களை எடுத்துக்கொண்டாலும், அவற்றை மென்மையான அணுகுமுறையில் சொல்ல முயன்றிருக்கிறார் அறிமுக இயக்குநர் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த்.

கதை எப்படி?

ரகுவரனாக வரும் அர்ஜுன் தாஸ், கடந்த கால காதலின் காயத்திலிருந்து இன்னும் முழுமையாக மீள முடியாமல், வாழ்க்கையை ஒரு விதமான பற்றற்ற மனநிலையுடன் கடந்து செல்கிறார். காதல் என்ற வார்த்தையிலிருந்தே விலகி நிற்கும் அவருடைய வாழ்க்கைக்குள் எதிர்பாராத விதமாக அஞ்சலி (அதிதி சங்கர்) வருகிறார்.

ரகுவின் மனதில் இருக்கும் தடைகளை உடைத்து, மீண்டும் அவரை காதலின் பக்கம் அழைத்துச் செல்ல முயற்சிக்கிறார் அஞ்சலி. இந்தப் பயணத்தில் இருவருக்கும் இடையே உருவாகும் உறவு, காதலாக மாறும் தருணங்கள், ரகுவின் கடந்த காலம் மீண்டும் குறுக்கிடும் தருணம் என கதை நகர்கிறது.

‘ஒருவரை காதலிப்பது எளிது… ஆனால் அந்த காதல் ஏற்படுத்திய காயத்துடன் வாழ்வது எவ்வளவு கடினம்?’ என்பதுதான் படத்தின் அடிப்படையான உணர்வு.

அர்ஜுன் தாஸ் – ரகுவரனாக…

இதுவரை பெரும்பாலும் அழுத்தமான, தீவிரமான கதாபாத்திரங்களில் பார்த்த அர்ஜுன் தாஸை, மிகவும் மென்மையான காதல் கதாபாத்திரத்தில் பார்ப்பது படத்தின் முக்கியமான பலம்.

ரகுவரனின் ஆரம்பக்கட்ட இறுக்கமான மனநிலையையும், காதலுக்குள் மீண்டும் செல்லும்போது ஏற்படும் மாற்றத்தையும், கடந்த காலத்தை எதிர்கொள்ளும் தருணங்களையும் அர்ஜுன் தாஸ் நிதானமாக கையாண்டிருக்கிறார்.

குறிப்பாக, அதிகப்படியான வசனங்களை நம்பாமல் முகபாவனைகளால் உணர்ச்சிகளை கடத்தும் காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு கவனிக்க வைக்கிறது. ரகுவின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றத்தை படிப்படியாக வெளிப்படுத்துவதிலும் அர்ஜுன் தாஸ் சிறப்பாக செயல்பட்டிருக்கிறார். அவருடைய வழக்கமான ‘brooding’ தோற்றத்திலிருந்து விலகி, ஒரு சாதாரண காதலனாகவும், காயப்பட்ட மனிதனாகவும் அவர் காட்டும் வித்தியாசம் படத்தின் முக்கியமான அம்சம்.

அதிதி சங்கர் – படத்தின் எனர்ஜி!

அஞ்சலி கதாபாத்திரத்தில் அதிதி சங்கர் படத்திற்கு தேவையான கலகலப்பையும், உற்சாகத்தையும் கொண்டு வருகிறார்.

எப்போதும் சீரியஸாக இருக்கும் ரகுவின் வாழ்க்கைக்குள், ஒரு புன்னகையுடன் நுழைந்து அந்த உலகையே மாற்ற முயற்சிக்கும் கதாபாத்திரமாக அவர் இருக்கிறார். ரகுவைத் துரத்தித் துரத்திக் காதலிக்கும் காட்சிகள், இருவருக்கும் இடையேயான கெமிஸ்ட்ரி மற்றும் காதல் காட்சிகளில் வெளிப்படும் இயல்பான தன்மை ஆகியவை படத்தின் முதல் பாதியை ரசிக்க வைக்கின்றன.

அதிதி சங்கரின் நடிப்பில், இதுவரை பார்த்ததைவிட இயல்பான மற்றும் துறுதுறுப்பான பரிமாணம் இந்தப் படத்தில் வெளிப்படுகிறது.

சோனா ஒலிக்கல் – கவனம் ஈர்க்கும் அறிமுகம்

இந்திரா கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ள சோனா ஒலிக்கல், படத்தின் முக்கியமான உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிக்கு பொறுப்பாகிறார்.

காதல் மற்றும் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் மனநிலைகளை வெளிப்படுத்த வேண்டிய கதாபாத்திரம் என்பதால், அவருடைய போர்ஷன் கதையின் முக்கியமான பகுதியாகிறது. சில இடங்களில் அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் முடிவுகளுக்கான காரணங்கள் பார்வையாளர்களுக்கு முழுமையாக கனெக்ட் ஆகாமல் போவது படத்தின் பலவீனமாக அமைந்தாலும், சோனா ஒலிக்கல் தனது பங்கிற்கு தேவையான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்.

அவருடன் டிராவிட் செல்வம், அனுஷா பிரபு, தேவதர்ஷினி சேதன் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்களும் கதைக்கு தேவையான வெப்பத்தையும் நகைச்சுவையையும் சேர்க்கிறார்கள்.

விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த் – அறிமுகத்திலேயே ஒரு நல்ல முயற்சி

எழுத்து, இயக்கம் மற்றும் பாடல் வரிகள் என பல பொறுப்புகளை ஏற்றிருக்கிறார் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த்.

காதல் கதையை மிகப்பெரிய திருப்பங்களோ, அதிரடியான சம்பவங்களோ இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகள் மூலமாக நகர்த்த வேண்டும் என்ற அவரது முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.

முதல் பாதியில் ரகுவுக்கும் அஞ்சலிக்கும் இடையே உருவாகும் உறவை அழகாக கட்டமைத்திருக்கிறார். சிறிய தருணங்கள், உரையாடல்கள், பார்வைகள் என காதல் உருவாகும் விதத்தை ரசிக்கும்படி உருவாக்கியிருக்கிறார்.

ஆனால் படத்தின் முக்கியமான கடந்தகால காதல் பகுதி தொடங்கிய பிறகு திரைக்கதையின் வேகம் குறைகிறது. குறிப்பாக ரகுவின் மனக்காயத்திற்கான காரணங்கள் இன்னும் வலுவாகவும் அழுத்தமாகவும் எழுதப்பட்டிருந்தால், இரண்டாம் பாதியின் உணர்வுப்பூர்வமான தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும். இதே குறைபாட்டை பல விமர்சனங்களும் குறிப்பிட்டுள்ளன.

திரைக்கதை – பழக்கமான பாதை

காதல், பிரிவு, பழைய காதல் மீண்டும் வருவது, புதிய காதலின் மூலம் ஒருவர் தன்னை மீண்டும் கண்டுபிடிப்பது போன்ற அம்சங்களை தமிழ் சினிமா ஏற்கனவே பலமுறை பார்த்திருக்கிறது.

அதனால் ‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்தின் கதை புதிதாகத் தெரியவில்லை. சில விமர்சனங்கள் இப்படத்தின் அடிப்படை காதல் பயணம் ஏற்கனவே பார்த்த சில coming-of-age மற்றும் romantic dramas-ஐ நினைவுபடுத்துவதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளன.

ஆனால் புதுமை இல்லாத கதையை எப்படிச் சொல்கிறோம் என்பதில்தான் படத்தின் பலம் இருக்கிறது. அந்த வகையில் முதல் பாதியில் படம் நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இரண்டாம் பாதியில் சில கதாபாத்திரங்களின் முடிவுகளுக்கான காரணங்கள் இன்னும் ஆழமாக எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டிய தேவை தெரிகிறது. குறிப்பாக பழைய காதலைச் சுற்றியுள்ள மோதல், படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான மையமாக இருக்க வேண்டிய இடத்தில், சில சமயங்களில் பார்வையாளர்களிடம் கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

ஹேஷம் அப்துல் வஹாப் – இசைதான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம்!

‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்தின் மிகப்பெரிய ப்ளஸ் என்றால் அது ஹேஷம் அப்துல் வஹாபின் இசை.

காதல் காட்சிகளுக்கு தேவையான மென்மையையும், பிரிவு மற்றும் நினைவுகளுக்கு தேவையான ஏக்கத்தையும் அவரது பாடல்களும் பின்னணி இசையும் சிறப்பாக கடத்துகின்றன.

‘இதயம்’, ‘வா கண்ணம்மா’ உள்ளிட்ட பாடல்கள் படத்தின் mood-ஐ உயர்த்துகின்றன. பாடல்களை சரியான இடங்களில் பயன்படுத்தியிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. திரையரங்கில் பாடல்கள் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளதாக ஆரம்பகட்ட பார்வையாளர்களின் கருத்துகளிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்தின் பாடல் வரிகளும் படத்தின் காதல் உணர்வுடன் பொருந்துகின்றன.

அரவிந்த் விஸ்வநாதன் – அழகான காட்சிகள்

ஒளிப்பதிவாளர் அரவிந்த் விஸ்வநாதனின் கேமரா, படத்தின் மென்மையான காதல் உணர்வுக்கு பொருத்தமாக பயணிக்கிறது.

சென்னையின் இயல்பான இடங்களையும், கதாபாத்திரங்களின் அன்றாட வாழ்க்கையையும் அதிகப்படியான செயற்கைத்தனம் இல்லாமல் பதிவு செய்திருப்பது படத்திற்கு நெருக்கமான உணர்வை தருகிறது. ரகுவின் மனநிலைக்கு ஏற்ப காட்சிகளின் mood மாறுவதும் கவனிக்கத்தக்கது.

எடிட்டிங் & கலை

நாஷின் எடிட்டிங் முதல் பாதியின் காதல் பகுதிகளை இயல்பான வேகத்தில் நகர்த்த உதவுகிறது. ஆனால் இரண்டாம் பாதியில் சில பகுதிகளை இன்னும் கச்சிதமாகக் குறைத்திருந்தால் படத்தின் overall pacing சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

ராஜ் கமலின் கலை இயக்கமும் கதையின் நிஜத்தன்மைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது. ஆடை வடிவமைப்பில் நவதேவி ராஜ்குமாரின் பங்களிப்பும் கதாபாத்திரங்களின் தன்மையை வெளிப்படுத்த உதவுகிறது.

ரஞ்சித் வேணுகோபால் மற்றும் எம். சரவண குமாரின் ஒலி வடிவமைப்பு, குறிப்பாக உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளில் இசையுடன் இணைந்து பணியாற்றுகிறது.

துணை நடிகர்கள்

ஜகபர், மோனிஷ் எலமாரன், பிலிப்சன் தாமஸ், அருண்குமார் மணி, சௌந்தர்யா மனோகரன், கண்ணன் டி, ரிச்சி ரிச்சர்ட்சன், ரக்ஷா செரின் உள்ளிட்ட பலர் படத்தின் துணைக் கதாபாத்திரங்களை ஏற்றுள்ளனர்.

தேவதர்ஷினி சேதன், ஜென்சன் திவாகர் உள்ளிட்ட அனுபவமிக்க நடிகர்கள் வரும் காட்சிகள் படத்திற்கு கூடுதல் நம்பகத்தன்மையை வழங்குகின்றன.

பெரிய நட்சத்திரப் பட்டாளத்தை வைத்து பிரம்மாண்டமாக நகர்த்தாமல், கதையின் உணர்வுகளுக்கு துணையாக பல கதாபாத்திரங்களை பயன்படுத்தியிருப்பது படத்தின் தன்மை.

என்ன வேலை செய்திருக்கிறது?

‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்தில் காதல் காட்சிகள், அர்ஜுன் தாஸ் – அதிதி சங்கர் கெமிஸ்ட்ரி, ஹேஷம் அப்துல் வஹாபின் இசை, அரவிந்த் விஸ்வநாதனின் ஒளிப்பதிவு ஆகியவை சிறப்பாக வேலை செய்கின்றன.

குறிப்பாக ரகுவின் வாழ்க்கையில் அஞ்சலி ஏற்படுத்தும் மாற்றத்தை படத்தின் முதல் பாதி ரசிக்கும்படி பதிவு செய்கிறது. காதல் என்பது ஒருவரை இன்னொருவர் பெறுவது மட்டுமல்ல; ஒருவர் இன்னொருவரை மீண்டும் வாழ்க்கையை ரசிக்க வைப்பதும் கூட என்பதை படம் அழகாகச் சொல்கிறது.

எங்கே தடுமாறுகிறது?

படத்தின் மிகப்பெரிய பிரச்சினை அதன் திரைக்கதை ஆழமும் இரண்டாம் பாதியின் emotional justification-மும்.

படம் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் ‘healing’ மற்றும் ‘second chance’ போன்ற விஷயங்கள் இன்னும் ஆழமாக ஆராயப்பட்டிருக்கலாம். சில முக்கியமான கதாபாத்திரங்களின் முடிவுகளுக்கான காரணங்கள் பார்வையாளர்களை முழுமையாக நம்ப வைக்கவில்லை.

அதனால் முதல் பாதியில் உருவாகும் நல்ல momentum, இரண்டாம் பாதியில் சற்று குறைகிறது. பல விமர்சனங்களும் இதையே படத்தின் முக்கிய குறையாக சுட்டிக்காட்டியுள்ளன.

இறுதியாக…

‘ஒன்ஸ் மோர்’ ஒரு புதுமையான காதல் கதை அல்ல. ஆனால் காதலை மிகவும் மென்மையாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் சொல்ல முயற்சிக்கும் ஒரு நேர்மையான படம்.

அர்ஜுன் தாஸ் தனது கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை நன்றாக உள்வாங்கி நடித்திருக்கிறார். அதிதி சங்கர் படத்தின் முதல் பாதிக்கு தேவையான புத்துணர்ச்சியை கொடுக்கிறார். சோனா ஒலிக்கல் கவனம் ஈர்க்கிறார். இவர்கள் மூவரின் பங்களிப்புடன், ஹேஷம் அப்துல் வஹாபின் இசை படத்திற்கு கூடுதல் பலமாக அமைகிறது.

விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்தின் அறிமுக முயற்சியில் நல்ல உணர்வும், நேர்மையும் இருக்கிறது. ஆனால் இன்னும் கச்சிதமான திரைக்கதையும், வலுவான emotional conflicts-உம் இருந்திருந்தால், ‘ஒன்ஸ் மோர்’ இன்னும் சிறப்பான காதல் படமாக மாறியிருக்கும்.

தீர்ப்பு:

காதல், பிரிவு, மனக்காயம், குணமடைதல் என மென்மையான உணர்வுகளுடன் பயணிக்கும் ஒரு முறை பார்க்கக்கூடிய காதல் படம்.

ரேட்டிங் : 3 / 5