‘ஏன் என்னை ஏதோ செய்தாய்’ திரைப்பட விமர்சனம்

6

காதல் கதைகளை வழக்கமான ஹீரோ–ஹீரோயின் உறவாக மட்டும் அணுகாமல், ஒரு மனிதனின் மனநிலையையும் அவனது வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தையும் மையமாக வைத்து சொல்ல முயற்சிக்கிறது ‘ஏன் என்னை ஏதோ செய்தாய்’. காதல் ஒருவருடைய வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றக்கூடும் என்பதை ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான நாடகமாக உருவாக்கியிருக்கிறார் அறிமுக இயக்குநர் D. Anthony.

கார்த்திக் என்ற கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கையை படம் ஆரம்பத்திலேயே ஒரு கொண்டாட்டமான காதல் கதையாக காட்டாமல், அவனுக்குள் இருக்கும் வெறுமை, தனிமை மற்றும் தன்னழிவு ஆகியவற்றை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. தாயை இழந்த சிறுவயது அனுபவம் அவனது வளர்ந்த வாழ்க்கையிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பது கதாபாத்திரத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. இதன் காரணமாக காதல் வரும் போது அது வெறும் ரொமான்ஸ் நிகழ்வாக இல்லாமல், ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றத்திற்கான காரணியாக மாறுகிறது.

படத்தின் சுவாரஸ்யமான அம்சங்களில் ஒன்று மதுவின் கதாபாத்திர வடிவமைப்பு. வழக்கமான தமிழ் சினிமா நாயகி போல கதாநாயகனை மாற்றுவதற்காக மட்டும் உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், தனக்கென ஒரு பின்னணியுடன் மதுவை கதை நகர்த்துகிறது. குறிப்பாக சமூகத்தில் அதிகம் பேசப்படாத ஒரு வாழ்க்கைப் பின்னணியைச் சேர்ந்த பெண்ணை காதல் கதையின் மையத்தில் வைத்திருப்பது படத்தின் அணுகுமுறைக்கு தனித்தன்மையை கொடுக்கிறது.

D. Anthony கார்த்திக் கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பதுடன், படத்தை எழுதி, இயக்கி, தயாரித்து, படத்தொகுப்பையும் மேற்கொண்டிருக்கிறார். இத்தனை பொறுப்புகளையும் ஒரே நேரத்தில் கையாண்டிருப்பது ஒரு லட்சியமான முயற்சி. கதை முழுவதும் கதாநாயகனின் மனநிலையை மையமாக வைத்திருப்பதால், அவரது நடிப்பிலும் கதாபாத்திரத்தின் மாற்றம் முக்கியமாகிறது. ஆரம்பத்தில் வாழ்க்கையைப் பற்றிய எந்த பிடிப்பும் இல்லாத மனிதனாகவும், பின்னர் உறவின் மதிப்பை உணரத் தொடங்கும் மனிதனாகவும் மாறும் பயணத்தை அவர் தனது நடிப்பில் கொண்டு வர முயற்சித்துள்ளார்.

மதுமிதா தாஸ் இந்தப் படத்தின் முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளில் ஒருவர். தமிழில் கதாநாயகியாக அறிமுகமாகும் அவர், மதுவின் கதாபாத்திரத்தில் இயல்பாக பொருந்தியிருக்கிறார். அதிகம் பேசப்படாத ஒரு பின்னணியைக் கொண்ட கதாபாத்திரத்தை மையமாக வைத்து நடித்தது சவாலாக இருந்ததாக அவரே கூறியுள்ளார். அந்த சவாலை ஏற்றுக்கொண்டு கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

ஜீவா ரவி வழக்கமான தந்தை கதாபாத்திரத்தைத் தாண்டி உணர்வுப்பூர்வமான பரிமாணம் கொண்ட பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார். ரெஜின் ரோஸ், ஆலம்ஷா, நவ்யா சுஜி, மாதங்கி சதீஷ், ரியா மனோஜ் உள்ளிட்டவர்களும் கதையின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் தங்களுக்கான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். படத்தின் கதைக்கு துணையாக நிற்கும் இந்த துணைக் கதாபாத்திரங்கள், ஹீரோவின் வாழ்க்கையை முழுமையாக புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.

படத்தின் ஒளிப்பதிவு தரப்பில் Pietro Villani-ன் பணி குறிப்பிடத்தக்கது. கதையின் மனநிலைக்கு ஏற்ப காட்சிகளை உருவாக்கும் முயற்சி தெரிகிறது. கதாபாத்திரத்தின் இருண்ட வாழ்க்கையும், காதல் உருவாக்கும் மாற்றமும் காட்சியமைப்பிலும் வேறுபடுத்திக் காட்டப்படுவதால், படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான அணுகுமுறைக்கு ஒளிப்பதிவு துணை நிற்கிறது.

இசை படத்தின் இன்னொரு முக்கிய அம்சமாக இருக்கிறது. Jaikar Harinath மற்றும் Ashok Sridharan பாடல்களுக்கு இசையமைத்துள்ள நிலையில், Joey Reda பின்னணி இசையை கவனித்துள்ளார். குறிப்பாக படத்தின் கதை காதல் மற்றும் மனநிலையைச் சுற்றி நகர்வதால், பாடல்கள் வெறும் இடைச்செருகலாக இல்லாமல் கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் கருவியாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. படத்திற்கான பாடல்களில் லைவ் இன்ஸ்ட்ரூமென்ட்ஸ் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதும், ‘Urugaadhe Uyire’ பாடல் சென்னை ஸ்ட்ரிங்ஸ் ஆர்கெஸ்ட்ராவுடன் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதும் இசை உருவாக்கத்தில் எடுத்துக்கொண்ட முயற்சியை காட்டுகிறது.

படத்தின் மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க முயற்சி லைவ் சவுண்ட் அணுகுமுறை. படப்பிடிப்பில் முழுமையாக டப்பிங் சார்ந்த முறையைத் தவிர்த்து, நேரடி ஒலியைப் பயன்படுத்தியிருப்பதாக படக்குழு தெரிவித்துள்ளது. வெறும் 18 நாட்களில் படப்பிடிப்பு நிறைவடைந்த நிலையில், இப்படியான தொழில்நுட்ப அணுகுமுறையை மேற்கொண்டிருப்பது குறைந்த வளங்களிலும் வித்தியாசமான முறையில் படத்தை உருவாக்க முயன்றிருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

அதேசமயம், படத்தின் திரைக்கதை எல்லா இடங்களிலும் ஒரே அளவிலான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை. ஒரு மனிதனின் மன இருளிலிருந்து காதலின் வழியாக மீண்டு வருவதை மையமாக வைத்திருக்கும் கதை, சில இடங்களில் அதிக உணர்ச்சியை வலியுறுத்தும் முயற்சியில் நேரடியாகச் சொல்லப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது. கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் மாற்றங்களை இன்னும் ஆழமாக நிறுவியிருந்தால், கிளைமாக்ஸை நோக்கிச் செல்லும் உணர்வுப்பூர்வமான தாக்கம் மேலும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.

மேலும், 150 நிமிடங்களுக்கு அருகிலான படத்தின் நீளம் சில பகுதிகளில் தாக்கத்தை குறைக்கிறது. மையக் கருத்து வலுவாக இருந்தாலும், கதாநாயகனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றத்தைச் சுற்றியுள்ள சில காட்சிகளை இன்னும் இறுக்கமாக தொகுத்திருந்தால் படம் அதிக வேகத்துடன் நகர்ந்திருக்கும்.

இருப்பினும், ‘ஏன் என்னை ஏதோ செய்தாய்’ படத்தின் முக்கியமான பலம் அதன் முயற்சிதான். ஒரு மதுவுக்கு அடிமையான மனிதனின் வாழ்க்கையில் காதல் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தை சொல்லும்போது, காதலை வெறும் ரொமான்டிக் கனவாக அணுகாமல், ஒரு மனிதனின் மனநிலையுடன் தொடர்புபடுத்த இயக்குநர் முயற்சித்திருக்கிறார். மேலும், சமூக ரீதியாக வழக்கமாக கதையின் மையத்தில் வைக்கப்படாத ஒரு பெண் கதாபாத்திரத்தை காதல் கதையின் முக்கிய அங்கமாக மாற்றியிருப்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.

மொத்தத்தில், ‘ஏன் என்னை ஏதோ செய்தாய்’ ஒரு வழக்கமான காதல் திரைப்படமாக இல்லாமல், தனிமை, மதுப்பழக்கம், மனக் காயங்கள் மற்றும் உறவு ஆகியவற்றை ஒன்றாக இணைத்து ஒரு மனிதனின் மாற்றத்தை பதிவு செய்யும் முயற்சி. D. Anthony-யின் பல பொறுப்புகள் கொண்ட அறிமுக முயற்சி, மதுமிதா தாஸின் வித்தியாசமான கதாபாத்திரம், உணர்வுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு ஆகியவை படத்தின் பலம். அதேவேளையில், சில இடங்களில் திரைக்கதையின் நீளம் மற்றும் உணர்ச்சிகளை இன்னும் ஆழமாக நிறுவியிருக்க வேண்டிய தேவை படத்தின் தாக்கத்தை ஓரளவு குறைக்கிறது.

புதிய களத்தில் காதலை அணுக முயற்சிக்கும் இந்தப் படம், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுடன் பயணிக்க விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு ஒரு வித்தியாசமான அனுபவமாக அமையக்கூடும்.

மதிப்பீடு: 3 / 5