I’m Game – திரைப்பட விமர்சனம்
மலையாள சினிமாவில் வழக்கமாக பார்க்கக்கூடிய கேங்ஸ்டர் அல்லது ஆக்ஷன் கதைக்களத்திலிருந்து விலகி, Fantasy, Action, Supernatural மற்றும் Revenge ஆகிய அம்சங்களை ஒன்றாகக் கலந்து ஒரு வித்தியாசமான உலகத்தை உருவாக்க முயற்சிக்கிறது ‘I’m Game’. ‘RDX’ படத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு இயக்குநர் நஹாஸ் ஹிதாயத், துல்கர் சல்மானை வைத்து உருவாக்கியிருக்கும் இந்தப் படம், மிகப்பெரிய பட்ஜெட்டில் உருவான ஒரு genre experiment-ஆக இருக்கிறது.
டான் ஜான் என்ற பணக்கார குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளைஞனைச் சுற்றியே கதை நகர்கிறது. தந்தையின் பார்வையில் தன்னை ஒரு ‘Loser’ ஆக பார்க்கும் டான், எப்படியாவது பணத்தையும் வெற்றியையும் சம்பாதித்து தனது திறமையை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் வாழ்கிறான். ஆனால் உழைப்பை விட அதிர்ஷ்டத்தையும் gambling-ஐயும் அதிகமாக நம்பும் அவனது குணம், அவனை சட்டவிரோத betting மற்றும் corporate cricket betting உலகிற்குள் அழைத்துச் செல்கிறது. அங்கு எதிர்பாராத ஒரு சம்பவம் அவனது வாழ்க்கையை முற்றிலும் மாற்றுகிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய சுவாரஸ்யம் முதல் பாதியில் உருவாக்கப்படும் genre shift. ஆரம்பத்தில் ஒரு பணக்கார இளைஞனின் gambling வாழ்க்கை, தந்தையின் அங்கீகாரத்திற்கான போராட்டம் மற்றும் underworld பின்னணி என பயணிக்கும் கதை, ஒரு கட்டத்தில் எதிர்பாராத fantasy உலகிற்குள் செல்கிறது. இந்த மாற்றத்தை முன்கூட்டியே முழுமையாக கணிக்க முடியாத வகையில் திரைக்கதை அமைந்திருப்பது படத்தின் முக்கியமான பலம்.
துல்கர் சல்மான் டான் ஜான் கதாபாத்திரத்தில் தனது screen presence மூலம் படத்தைத் தாங்குகிறார். பணக்கார, பொறுப்பற்ற இளைஞனாகத் தொடங்கி, வாழ்க்கை எதிர்பாராத விதமாக மாறிய பிறகு பயம், குழப்பம், உடல் ரீதியான மாற்றங்கள் மற்றும் உயிர் பிழைப்பதற்கான போராட்டம் என பல்வேறு நிலைகளைக் கடக்கும் கதாபாத்திரமாக டான் மாறுகிறான். இந்த மாற்றங்களை தனது நடிப்பில் கொண்டு வர துல்கர் முயற்சித்திருப்பது படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று. அதே நேரத்தில், அவரது நடிப்பு எல்லா இடங்களிலும் ஒரே அளவிலான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என சில விமர்சனங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன.
படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான பலம் ஆண்டனி வர்கீஸ். அவர் ஏற்றிருக்கும் கதாபாத்திரம், துல்கரின் கதாபாத்திரம் fantasy உலகிற்குள் சிக்கும்போது படத்திற்கு தேவையான grounded energy-யை வழங்குகிறது. ஆக்ஷன் காட்சிகளிலும், உணர்ச்சிகரமான தருணங்களிலும் ஆண்டனி வர்கீஸின் நடிப்பு கவனிக்க வைக்கிறது. குறிப்பாக படத்தின் தடுமாறும் பகுதிகளிலும் அவரது presence படத்திற்கு ஒரு நிலைத்தன்மையை வழங்குவதாக விமர்சனங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன.
மிஷ்கின் இந்தப் படத்தில் தனது தனித்துவமான screen presence-ஐ பயன்படுத்தியிருக்கிறார். அவரது உடல்மொழி, முகபாவனைகள் மற்றும் கதாபாத்திரத்தின் வில்லத்தனமான தன்மை ஆகியவை சில காட்சிகளில் படத்தின் எதிர்மறை சக்தியை அதிகரிக்கின்றன. அவரது கதாபாத்திரத்தை இன்னும் ஆழமாக எழுதியிருந்தால், வில்லன் தரப்பு இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கலாம்.
கயாடு லோஹர் கதாநாயகியாக நடித்துள்ள நிலையில், அவரது கதாபாத்திரத்திற்கு படத்தில் அதிகமான இடம் வழங்கப்படவில்லை. இருந்தாலும், கிடைத்துள்ள காட்சிகளில் கதையின் சூழலுக்கு பொருத்தமாக நடித்துள்ளார். துல்கரின் கதாபாத்திரத்துடன் தொடர்புடைய சில முக்கியமான தருணங்களில் அவரது பங்களிப்பு கவனிக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது.
படத்தின் திரைக்கதை தான் ஒரே நேரத்தில் அதன் பலமும் பலவீனமும். Gambling, corporate betting, fantasy மற்றும் revenge ஆகிய வெவ்வேறு உலகங்களை ஒன்றாக இணைக்கும் முயற்சி சுவாரஸ்யமானது. குறிப்பாக முதல் பாதியில் கதையின் அடுத்த கட்டம் என்னவாக இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குவதில் திரைக்கதை வெற்றி பெறுகிறது. ஆனால் fantasy உலகம் முழுமையாக விரிவடையும் போது, சில கதாபாத்திரங்களும் சம்பவங்களும் தேவையான ஆழத்தைப் பெறாமல் போகின்றன.
படத்தின் இரண்டாம் பாதி தான் பெரிய சிக்கலாக தெரிகிறது. முதல் பாதியில் உருவாக்கப்பட்ட வித்தியாசமான fantasy concept-ஐ தொடர்ந்து இன்னும் புதுமையான பாதையில் அழைத்துச் செல்லும் வாய்ப்பு இருந்தபோதும், கதை மெல்ல வழக்கமான revenge drama மற்றும் mass action பகுதிகளுக்குள் செல்கிறது. இதனால் ஆரம்பத்தில் இருந்த புதுமை மற்றும் மர்மத்தின் தாக்கம் ஓரளவு குறைகிறது. சில விமர்சனங்களும் படம் ஒரு ambitious fantasy thriller-ஆக தொடங்கி, பின்னர் conventional revenge drama-வாக மாறுவதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளன.
அதேசமயம், படத்தின் ஆக்ஷன் காட்சிகள் இயக்குநர் நஹாஸ் ஹிதாயத்தின் முந்தைய படமான ‘RDX’-ஐ நினைவுபடுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளன. வேகமான fight choreography, mass moments மற்றும் fantasy elements ஆகியவற்றை ஒன்றாக இணைக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார். ஆனால் சில ஆக்ஷன் காட்சிகள் கதையின் fantasy தன்மையை விட வழக்கமான commercial action பாணியை நோக்கிச் செல்வதால், படத்தின் தனித்துவமான tone சற்று பாதிக்கப்படுகிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று ஒளிப்பதிவு. Jimshi Khalid-ன் கேமரா பணியும், இரவு நேரக் காட்சிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட lighting-ம் படத்திற்கு stylish visual identity-யை வழங்குகின்றன. பிரம்மாண்டமான set pieces, action sequences மற்றும் fantasy உலகத்தை காட்சிப்படுத்தும் விதத்தில் ஒளிப்பதிவு முக்கிய பங்காற்றுகிறது. படம் முழுவதும் glossy மற்றும் vibrant visual treatment இருப்பது அதன் commercial appeal-ஐ அதிகரிக்கிறது.
ஜேக்ஸ் பிஜாய்-யின் பின்னணி இசை படத்தின் இன்னொரு முக்கியமான பலம். Fantasy mood, action sequences மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் பதற்றம் ஆகியவற்றை உயர்த்துவதில் BGM முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகளில் இசையின் வேகம் காட்சிகளுக்கு கூடுதல் energy-யை வழங்குகிறது. பல விமர்சனங்களிலும் படத்தின் technical strengths-ல் BGM குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
படத்தொகுப்பு தரப்பிலும் சாமன் சாக்கோவின் வேகமான cuts படத்தின் commercial rhythm-க்கு உதவுகின்றன. குறிப்பாக முதல் பாதியில் வெவ்வேறு உலகங்களையும் சம்பவங்களையும் வேகமாக நகர்த்துவதற்கு editing துணை நிற்கிறது. ஆனால் இரண்டாம் பாதியில் வரும் சில தொடர்ச்சியான action மற்றும் revenge பகுதிகளை இன்னும் இறுக்கமாக தொகுத்திருந்தால் படத்தின் வேகம் அதிகரித்திருக்கும்.
படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம் production design. பணம், betting, corporate world மற்றும் fantasy ஆகியவற்றை இணைக்கும் உலகத்திற்கு பிரம்மாண்டமான visual canvas உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பெரிய பட்ஜெட் செலவிடப்பட்டிருப்பது திரையில் தெரிகிறது. அதே நேரத்தில், இந்த பிரம்மாண்டம் சில இடங்களில் கதையின் உள்ளடக்கத்தை விட முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் தோன்றுகிறது.
‘I’m Game’ படத்தின் முக்கிய குறை அதன் ambition-க்கும் execution-க்கும் இடையேயான இடைவெளிதான்.வித்தியாசமான fantasy concept-ஐ எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் இயக்குநர், அதை முழுமையாக நம்பி இறுதிவரை அந்த உலகத்திற்குள் சென்றிருந்தால் படம் இன்னும் வலுவான அனுபவமாக மாறியிருக்கலாம். அதற்கு பதிலாக சில இடங்களில் வழக்கமான commercial cinema formula-வை நாடியிருப்பது, ஆரம்பத்தில் உருவாக்கிய எதிர்பார்ப்பை முழுமையாக நிறைவேற்றாமல் செய்கிறது.
இருப்பினும், ‘I’m Game’ ஒரு துணிச்சலான முயற்சி என்பதை மறுக்க முடியாது. மலையாள சினிமாவில் துல்கர் சல்மானின் நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகான comeback என்பதையும் தாண்டி, வழக்கமான action drama-விலிருந்து விலகி fantasy genre-ஐ முயற்சித்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது. ஆரம்பத்தில் உருவாகும் mystery, துல்கரின் screen presence, ஆண்டனி வர்கீஸின் நடிப்பு, மிஷ்கினின் வித்தியாசமான performance, Jimshi Khalid-ன் ஒளிப்பதிவு மற்றும் Jakes Bejoy-ன் BGM ஆகியவை படத்தின் முக்கியமான பலங்கள்.
மொத்தத்தில், ‘I’m Game’ புதுமையான fantasy concept-ஐ முன்வைத்து, அதனை stylish visual treatment மற்றும் பிரம்மாண்டமான action-உடன் சொல்ல முயற்சிக்கும் திரைப்படம். முதல் பாதியில் உருவாகும் மர்மமும் genre shift-உம் படத்தை சுவாரஸ்யமாக வைத்திருக்கின்றன. ஆனால் இரண்டாம் பாதியில் revenge drama பக்கம் கதை செல்வதும், சில கதாபாத்திரங்களுக்கு போதுமான ஆழம் இல்லாததும், சில logic-களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய நிலையும் படத்தின் தாக்கத்தை குறைக்கின்றன.
வழக்கமான commercial action படத்தை விட, fantasy-யை ஏற்றுக்கொண்டு, logic-ஐ சற்று தள்ளி வைத்து ஒரு stylish cinematic experience-ஐ ரசிக்கத் தயாராக இருக்கும் ரசிகர்களுக்கு ‘I’m Game’ நல்ல entertainment ஆக அமையலாம். ஆனால் முழுமையான fantasy world-building மற்றும் வலுவான இரண்டாம் பாதையை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு படம் சில ஏமாற்றங்களைத் தரக்கூடும்.