மீசைய முறுக்கு 2 – விமர்சனம்
2017-ல் வெளியான ‘மீசைய முறுக்கு’ மூலம் இயக்குநராகவும் கதாநாயகனாகவும் அறிமுகமான ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதி, கிட்டத்தட்ட ஒரு தசாப்தத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் அதே தலைப்புடன் களமிறங்கியிருக்கும் படம் ‘மீசைய முறுக்கு 2’. முதல் பாகத்தின் நேரடி தொடர்ச்சியாக இல்லாமல், கானா இசை, தலைமுறை கனவுகள், கலைக்கான போராட்டம், வாய்ப்பு மறுக்கப்படும் நிலை மற்றும் இன்றைய இளைஞர்களின் கனவுகள் ஆகியவற்றை மையமாக வைத்து இந்தப் படம் உருவாகியுள்ளது. சுமார் 2 மணி நேரம் 19 நிமிடங்கள் ஓடும் இந்த இசை சார்ந்த நகைச்சுவை நாடகம், குறிப்பாக இளம் ரசிகர்களை மனதில் வைத்து உருவாக்கப்பட்ட ஒரு முழுமையான பொழுதுபோக்கு படமாக இருக்கிறது.
படம் 1979-ஆம் ஆண்டின் மயிலாப்பூரில் தொடங்குகிறது. கானா பாடகரான தாஸ், தனது இசையின் மூலம் முன்னேற வேண்டும் என்பதுடன், தனது சமூகத்தைச் சுற்றியுள்ள வன்முறை என்ற பிம்பத்திற்குப் பதிலாக சிந்தனையும் சந்தோஷமும் வர வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். திறமை இருந்தும் சரியான வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போகும் தாஸின் வாழ்க்கையிலிருந்து கதை 2026-க்கு நகர்கிறது. அங்கு அவரது பேரன் ஜீவாவாக ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதி அறிமுகமாகிறார். இசைத்துறையில் சாதிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் இருக்கும் ஜீவா, வாய்ப்புக்காக போராடும் அதே நேரத்தில் காதல், நட்பு மற்றும் சினிமா உலகின் போட்டி ஆகியவற்றையும் எதிர்கொள்கிறான். தாத்தா தாஸ், தந்தை டைகர் சிவா ஆகியோரின் நிறைவேறாத கனவுகளுடன் ஜீவாவின் பயணம் இணையும் விதமே படத்தின் மையக் கருத்தாக மாறுகிறது.
இந்த மூன்று தலைமுறை அணுகுமுறையே படத்திற்கு தனித்துவத்தை கொடுக்கிறது. தாத்தாவின் கனவு ஒரு காலகட்டத்தின் தடைகளால் நின்றுபோகிறது; தந்தையின் கனவு வாழ்க்கையின் சூழ்நிலைகளால் பாதிக்கப்படுகிறது; பேரனின் கனவு அவனது சொந்த முடிவுகள் மற்றும் எதிர்கொள்ளும் போட்டியால் சோதிக்கப்படுகிறது. இந்த மூன்று கதைகளையும் ஒன்றோடொன்று இணைத்து, கலைஞனின் கனவு என்பது வெற்றியைப் பெறுவது மட்டுமல்ல, அந்தக் கலையை தனது அடையாளமாக ஏற்றுக்கொள்வதும் என்பதைக் கூற முயற்சித்திருக்கிறார் ஆதி. கதையின் அடிப்படை எளிமையானதாக இருந்தாலும், தலைமுறைகளை இணைக்கும் இந்த முயற்சி படத்திற்கு உணர்வுப்பூர்வமான அடித்தளத்தை அமைக்கிறது.
ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதி இந்தப் படத்தில் தாஸ், டைகர் சிவா மற்றும் ஜீவா என மூன்று காலகட்டங்களைச் சேர்ந்த கதாபாத்திரங்களை ஏற்றுள்ளார். குறிப்பாக மூன்று கதாபாத்திரங்களுக்கும் உடல்மொழி மற்றும் தோற்றத்தில் வேறுபாட்டை கொண்டு வந்திருப்பது கவனிக்க வைக்கிறது. ஜீவாவாக அவரது இயல்பான நகைச்சுவை உணர்வு மற்றும் இளைஞர்களுடன் எளிதில் தொடர்பை ஏற்படுத்தும் நடிப்பு படத்தின் பொழுதுபோக்கு அம்சத்தை தாங்குகிறது. அதே நேரத்தில், டைகர் சிவா கதாபாத்திரத்தில் வரும் உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகளில் அவர் இன்னும் சிறப்பாக கவனம் ஈர்க்கிறார். இயக்கம், நடிப்பு, இசை என பல பொறுப்புகளை ஒரே நேரத்தில் ஏற்றுக்கொண்டிருப்பது படத்தின் மீதான அவரது தனிப்பட்ட ஈடுபாட்டையும் காட்டுகிறது.
சைத்ரா ஜே ஆச்சார் மற்றும் கேதிகா ஷர்மா ஆகியோருக்கு கதையில் முக்கியமான இடம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக கதாநாயகர்களின் கனவு மற்றும் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் பெண்கள் வெறும் காதல் கதாபாத்திரங்களாக இல்லாமல் ஆதரவாக நிற்கும் விதத்தில் அவர்களது பாத்திரங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன. கேதிகா ஷர்மா, ஜீவாவின் மீது நம்பிக்கை வைக்கும் ஷீலா கதாபாத்திரத்தில் பொருத்தமாக இருக்கிறார். சைத்ரா ஜே ஆச்சாரின் கதாபாத்திரமும் கதையின் உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகளுக்கு வலு சேர்க்கிறது. ரம்யா ரங்கநாதன் தனது கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக கையாண்டிருப்பதுடன், சில முக்கியமான காட்சிகளில் மற்ற கதாபாத்திரங்களைவிட கூடுதல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.
கருணாஸ் மற்றும் பாபா பாஸ்கர் ஆகியோர் படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள். அவர்களது கதாபாத்திரங்களை நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தாமல், மூன்று தலைமுறைக் கதையுடன் இணைத்திருப்பது நல்ல முயற்சி. நாசர் தொடர்பான காட்சிகளிலும் கதையின் காலகட்ட மாற்றத்தை உணர்த்தும் வகையில் தொழில்நுட்ப ரீதியான முயற்சிகள் இடம்பெற்றுள்ளன. மற்ற துணை நடிகர்களும் படத்தின் கலகலப்பான சூழலுக்கு தேவையான பங்களிப்பை வழங்குகின்றனர்.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் இசை. ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதி இசையமைத்திருப்பதால், படம் தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே இது ஒரு இசை மையப்படுத்தப்பட்ட கொண்டாட்டமாக இருக்கப்போகிறது என்பது தெரிகிறது. ‘பப்பாளி பழமே’, ‘ஆவ்ரா 10/10’, ‘கலைவாணியே’, ‘கோயிந்தம்மா’ உள்ளிட்ட பாடல்கள் கதையின் வேகத்தையும் கொண்டாட்ட உணர்வையும் தொடர்ந்து உயர்த்துகின்றன. குறிப்பாக ‘பப்பாளி பழமே’ மற்றும் ‘ஆவ்ரா 10/10’ போன்ற பாடல்கள் படத்தின் இளமைத் தன்மையை வலுப்படுத்துகின்றன. பாடல்களை வெறும் இடைச்செருகலாக இல்லாமல், கதையின் சூழலோடும் கதாபாத்திரங்களோடும் இணைக்க முயற்சி செய்திருப்பது படத்திற்கு சாதகமாக அமைந்துள்ளது.
கானா இசை மற்றும் கர்நாடக இசை என்ற இரண்டு வெவ்வேறு இசை உலகங்களை மோதலுக்குள் கொண்டு வருவது படத்தின் முக்கியமான கருத்தாக்கமாக இருக்கிறது. கானா என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி அல்லது சமூகத்தின் இசை மட்டுமல்ல; அது மக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து உருவான கலை என்ற பார்வையை படம் முன்வைக்கிறது. அதே நேரத்தில், இசை உலகில் இருக்கும் வாய்ப்பு மற்றும் அங்கீகாரத்தின் வேறுபாடுகளையும் கதை தொடுகிறது. இந்த கருத்து சில இடங்களில் நேரடியாக சொல்லப்பட்டாலும், ரசிகர்களை எளிதாக சென்றடையும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
திரைக்கதையைப் பொறுத்தவரை, முதல் பாதி இளமை, காதல், நகைச்சுவை மற்றும் இசையை முன்னிலைப்படுத்தி வேகமாக நகர்கிறது. ஜீவாவின் கனவு, அவரது நண்பர்கள், காதல் மற்றும் சினிமாவில் வாய்ப்பு தேடும் முயற்சி என முதல் பாதியில் பல விஷயங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன. சில நகைச்சுவைக் காட்சிகள் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வலுவாக அமையவில்லை என்றாலும், பாடல்கள் மற்றும் தொடர்ந்து வரும் கலகலப்பான காட்சிகள் படத்தின் வேகத்தை தக்கவைக்கின்றன. குறிப்பாக இளம் ரசிகர்களுக்கான உரையாடல்கள் மற்றும் சூழல்கள் படத்தின் முதல் பாதியை எளிதாக கடக்கச் செய்கின்றன.
இரண்டாம் பாதிதான் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான பலம். மூன்று தலைமுறைகளின் கனவுகளும் ஒன்றோடொன்று இணையும் விதத்தில் கதை நகரும்போது, ஆரம்பத்தில் இருந்த இலகுவான தன்மையைத் தாண்டி ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான பயணம் உருவாகிறது. ஜீவாவின் தனிப்பட்ட கனவு, தந்தையின் நிறைவேறாத ஆசை மற்றும் தாத்தாவின் போராட்டம் ஆகியவை ஒரே புள்ளியில் சந்திக்கும் போது கதைக்கு கூடுதல் அர்த்தம் கிடைக்கிறது. நெப்போட்டிசம், வாய்ப்பு, கலைஞனின் மதிப்பு மற்றும் வெற்றியை எப்படி வரையறுக்கிறோம் என்பதைக் குறித்து படம் பேசும் பகுதிகள் இரண்டாம் பாதியில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
படத்தின் நெப்போட்டிசம் தொடர்பான அணுகுமுறை குறிப்பாக கவனிக்க வைக்கிறது. திறமை இருந்தாலும் ஒரு வாய்ப்பைப் பெறுவதற்கே பல தடைகளை கடக்க வேண்டிய நிலையும், ஏற்கனவே வாய்ப்பு பெற்றவர்கள் எளிதாக முன்னேறும் சூழலும் கதையின் முக்கியமான முரண்பாடாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், படத்தின் கருத்து முழுவதும் ஒரே வில்லனைச் சுற்றி நகராமல், ஒரு ‘சிஸ்டம்’ அல்லது காலத்தின் சூழலை எதிர்கொள்ளும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் வழக்கமான ஹீரோ–வில்லன் மோதலை விட, கதாநாயகனின் கனவு மற்றும் அவனது பாதைதான் மையமாகிறது.
இயக்குநராக ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதி, படத்தை மிகவும் சீரியஸான சமூக நாடகமாக மாற்றாமல், தனது இசை மற்றும் நகைச்சுவை பாணிக்குள் வைத்திருக்கிறார். ‘கலைக்காக கலை’ மற்றும் ‘கலை மூலம் வெற்றி’ ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை படம் பேசுகிறது. சில கருத்துகள் நேரடியாக வசனங்களாக சொல்லப்படுவதால் அவை கொஞ்சம் அறிவுரை போல் தோன்றினாலும், படத்தின் இலகுவான அணுகுமுறை அந்தத் தீவிரத்தை சமநிலைப்படுத்துகிறது.
பாலாஜி சுப்ரமண்யத்தின் ஒளிப்பதிவு மூன்று வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் தோற்றத்தை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. காலகட்ட மாற்றங்களுக்கேற்ப காட்சிகளின் நிறம், அமைப்பு மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் தோற்றத்தில் வேறுபாடு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. வி.எஸ். தினேஷ்குமாரின் கலை இயக்கம் மற்றும் பூர்ணிமா ராமசாமியின் ஆடை வடிவமைப்பு ஆகியவையும் அந்த காலகட்ட உணர்வை உருவாக்க உதவுகின்றன. குறிப்பாக மூன்று தலைமுறைகளின் பின்னணியை காட்சிப்படுத்துவதில் இந்த தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் கவனிக்க வைக்கின்றன.
பென்னி ஒலிவரின் படத்தொகுப்பு படத்தின் வேகமான இசை மற்றும் நகைச்சுவை பகுதிகளுக்கு ஏற்றவாறு அமைந்துள்ளது. பல காலகட்டங்களில் நடக்கும் கதையை ஒரே ஓட்டத்தில் கொண்டு செல்ல வேண்டியிருப்பதால், editing படத்தின் narrative rhythm-க்கு முக்கியமானதாகிறது. சில இடங்களில் காட்சிகளை இன்னும் சுருக்கமாக வைத்திருக்கலாம் என்ற உணர்வு இருந்தாலும், மொத்தமாக படம் நீண்டதாக உணரப்படாத அளவுக்கு தொகுப்பு பணிகள் உதவுகின்றன.
விஎஃப்எக்ஸ் பணிகளில் 85FX மற்றும் Hocus Pocus, DI பணிகளில் Knack Studios, ஒலி வடிவமைப்பில் ஏ. சதீஷ்குமார், ஒலிக்கலவையில் கண்ணன் கணபத் ஆகியோரின் பங்களிப்பும் படத்தின் technical package-ஐ நிறைவு செய்கின்றன. குறிப்பாக இசை மையப்படுத்தப்பட்ட திரைப்படம் என்பதால் ஒலி வடிவமைப்பும் கலவையும் திரையரங்கு அனுபவத்தில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
‘மீசைய முறுக்கு 2’ படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் இசையும் இளமைத் துடிப்பும். மூன்று தலைமுறைகளின் கனவுகளை ஒரே கதைக்குள் இணைத்திருப்பதும், ஆதியின் பல்வேறு கதாபாத்திரங்களும், கருணாஸ்–பாபா பாஸ்கர் போன்ற நடிகர்களின் பங்களிப்பும் படத்திற்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கின்றன. மறுபுறம், சில நகைச்சுவைக் காட்சிகள் முழுமையாக வேலை செய்யாததும், வில்லன் அல்லது எதிர்ப்பு சக்தி மிகவும் வலுவாக உருவாக்கப்படாததும், சில கருத்துகள் வசனங்கள் மூலம் நேரடியாகச் சொல்லப்படுவதும் படத்தின் தாக்கத்தை ஓரளவு குறைக்கின்றன.
மொத்தத்தில், ‘மீசைய முறுக்கு 2’ என்பது முதல் பாகத்தை அப்படியே தொடர முயற்சிக்காமல், இசை, கானா கலாச்சாரம், தலைமுறை கனவுகள் மற்றும் இன்றைய இளைஞர்களின் போராட்டம் ஆகியவற்றை இணைத்து உருவாக்கப்பட்டுள்ள ஒரு இளமைத் திரைப்படம். கதை சில இடங்களில் எளிமையாகவும் நேரடியாகவும் இருந்தாலும், இசை, நகைச்சுவை, உணர்வு மற்றும் ஆதியின் திரை ஆற்றல் ஆகியவை அதை பொழுதுபோக்கான அனுபவமாக மாற்றுகின்றன. குறிப்பாக பாடல்களை ரசிக்கும் ரசிகர்களுக்கும், லைட்டான கமர்ஷியல் படத்தை திரையரங்கில் கொண்டாட விரும்புபவர்களுக்கும் இது நல்ல இசை விருந்தாக அமையும்.