The Paradise – திரைப்பட விமர்சனம்
தனக்கென ஒரு தனித்துவமான உலகத்தை உருவாக்கி, அதற்குள் வலுவான கதாபாத்திரங்களையும் raw action-ஐயும் இணைத்து சொல்ல முயற்சிக்கும் திரைப்படங்கள் எப்போதும் தனி கவனத்தைப் பெறும். அந்த வகையில், ‘The Paradise’ ஒரு பிரம்மாண்டமான உலகத்தையும், சமூக அடையாளம், அதிகாரம், மரியாதை மற்றும் போராட்டம் ஆகியவற்றையும் மையமாகக் கொண்ட வித்தியாசமான action drama-வாக உருவாகியுள்ளது. ‘Dasara’ படத்திற்குப் பிறகு இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா – நானி கூட்டணி மீண்டும் இணைந்திருப்பதும் படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பை அதிகரித்திருக்கிறது.
1980களின் செகந்திராபாத் பின்னணியில் உருவாகும் இப்படம், ‘Paradise’ பகுதியில் வாழும் Savari சமூகத்தின் வாழ்க்கையையும், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் அடக்குமுறையையும் மையமாகக் கொண்டுள்ளது. அந்தப் பகுதியை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் சக்திவாய்ந்த Malik குடும்பத்திற்கும், தங்களது உரிமை மற்றும் மரியாதைக்காக போராடும் மக்களுக்கும் இடையிலான மோதலுக்குள் ஜடல் என்ற கதாபாத்திரம் நுழையும் போது கதை வேகம் பெறுகிறது. தனிப்பட்ட கோபம், குடும்ப உறவு மற்றும் சமூகத்தின் போராட்டம் என பல்வேறு அடுக்குகள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைவது படத்தின் முக்கியமான அம்சமாக இருக்கிறது.
ஜடல் கதாபாத்திரத்தில் நானி தனது வழக்கமான திரை தோற்றத்திலிருந்து முற்றிலும் விலகி நடித்திருக்கிறார். கதாபாத்திரத்தின் தோற்றம், உடல்மொழி, பேச்சு, கோபம் என ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் ஒரு புதிய நானியை பார்க்க முடிகிறது. குறிப்பாக action காட்சிகளில் அவரது physical performance மிகவும் கவனிக்க வைக்கிறது. கதாபாத்திரத்தின் உள்ளுக்குள் இருக்கும் வலி மற்றும் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் விதத்திலும் நானி தனது நடிப்பால் படத்திற்கு வலிமை சேர்க்கிறார். ஜடல் ஒரு சாதாரண mass hero-வாக இல்லாமல், தனது கடந்த காலத்தாலும் சூழ்நிலைகளாலும் வடிவமைக்கப்பட்ட மனிதனாக இருப்பது கதாபாத்திரத்திற்கு கூடுதல் சுவாரஸ்யத்தை வழங்குகிறது.
Mohan Babu Shikanja Malik கதாபாத்திரத்தில் தனது அனுபவமான screen presence மூலம் படத்தின் எதிர்மறை சக்திக்கு வலிமை சேர்க்கிறார். அவரது குரல், உடல்மொழி மற்றும் கதாபாத்திரத்தின் அதிகாரத்தன்மை ஆகியவை பல காட்சிகளில் அழுத்தமாக வெளிப்படுகின்றன. அவருக்கும் நானிக்கும் இடையிலான மோதல் படத்தின் முக்கியமான conflict-களில் ஒன்றாக அமைகிறது.
Raghav Juyal Vikram Malik கதாபாத்திரத்தில் தனது வித்தியாசமான body language மூலம் கவனம் ஈர்க்கிறார். அவரது கதாபாத்திரம் படத்தின் conflict-க்கு வேறொரு பரிமாணத்தை கொண்டு வருகிறது. Sonali Kulkarni நடித்துள்ள Sammakka கதாபாத்திரம் ஜடலின் வாழ்க்கையில் முக்கியமான உணர்ச்சிப் புள்ளியாக இருக்கிறது. தாய்–மகன் உறவை மையமாகக் கொண்ட காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு இயல்பாக அமைந்துள்ளது.
Kayadu Lohar Subbu கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார். ஜடலின் வாழ்க்கையில் முக்கியமான இடத்தைப் பெறும் கதாபாத்திரமாக அவர் படத்தில் பயணிக்கிறார். கிடைக்கும் காட்சிகளில் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கும் Kayadu, படத்தின் emotional side-க்கு தேவையான பங்களிப்பை வழங்குகிறார்.
‘The Paradise’-ன் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று அதன் world-building. Paradise பகுதி, அங்கு வாழும் மக்களின் வாழ்க்கை முறை, வீடுகள், தெருக்கள், சமூக அமைப்பு என ஒரு தனி உலகத்தையே திரையில் உருவாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா. குறிப்பாக 1980களின் காலகட்டத்தை மீண்டும் உருவாக்கியிருக்கும் production design படத்திற்கு ஒரு பெரிய cinematic canvas-ஐ வழங்குகிறது.
Kolla Avinash-ன் production design படத்தின் visual identity-யை வலுப்படுத்துகிறது. Paradise பகுதி வெறும் கதையின் பின்னணியாக இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையோடு இணைந்திருக்கும் ஒரு முக்கியமான உலகமாக மாறுகிறது. அந்த உலகத்திற்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்லும் வகையில் ஒவ்வொரு காட்சியும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
Ch Sai-யின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான பலம். இருண்ட தெருக்கள், பெரிய கூட்டக் காட்சிகள், raw action sequences மற்றும் சமூகத்தின் வாழ்க்கைச் சூழல் ஆகியவற்றை camera மிகவும் அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறது. படத்தின் dark மற்றும் gritty visual treatment, கதையின் mood-க்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது. குறிப்பாக பெரிய அளவிலான காட்சிகளில் படத்தின் scale தெளிவாகத் தெரிகிறது.
அனிருத் ரவிச்சந்தரின் இசை படத்தின் mass appeal-ஐ மேலும் அதிகரிக்கிறது. ஆக்ஷன் காட்சிகளுக்கு தேவையான energy-யையும், நாயகன் elevation தருணங்களுக்கு தேவையான impact-ஐயும் பின்னணி இசை வழங்குகிறது. பல காட்சிகளில் visuals-உடன் இசை இணையும் விதம் படத்தின் theatrical experience-ஐ உயர்த்துகிறது.
Navin Nooli-யின் படத்தொகுப்பு பல அடுக்குகளைக் கொண்ட கதையை வேகமாக நகர்த்த உதவுகிறது. குறிப்பாக flashback, கதாபாத்திரங்களின் பின்னணி மற்றும் தற்போதைய conflict ஆகியவற்றுக்கு இடையே படம் பயணிக்கும் போது editing நல்ல rhythm-ஐ உருவாக்குகிறது. 2 மணி 54 நிமிடங்கள் நீளமான படம் என்றாலும், பிரம்மாண்டமான காட்சிகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான conflict காரணமாக படம் ஒரு பெரிய-scale cinematic experience-ஐ உருவாக்குகிறது.
முதல் பாதியில் Paradise உலகமும், Savari சமூகத்தின் நிலையும், ஜடலின் பின்னணியும் படிப்படியாக நிறுவப்படுகின்றன. கதாபாத்திரங்களின் உறவுகளையும் அவர்களுக்குள் இருக்கும் மோதல்களையும் அறிமுகப்படுத்துவதால், இரண்டாம் பாதியில் உருவாகும் பெரிய conflict-க்கு தேவையான அடித்தளம் உருவாகிறது. குறிப்பாக ஜடல் அந்த உலகிற்குள் மீண்டும் நுழையும் தருணங்களும், அவனது கடந்த காலம் தொடர்பான தகவல்களும் படத்தை சுவாரஸ்யமாக நகர்த்துகின்றன.
இரண்டாம் பாதியில் படம் தனது action மற்றும் emotional scale-ஐ அதிகரிக்கிறது. அதிகாரத்திற்கு எதிரான போராட்டம், சமூகத்தின் மரியாதைக்கான தேடல் மற்றும் ஜடலின் தனிப்பட்ட பயணம் ஆகியவை ஒன்றோடு ஒன்று இணைகின்றன. இந்தப் பகுதிகளில் வரும் action sequences படத்தின் commercial appeal-ஐ அதிகரிக்கின்றன. குறிப்பாக நானியின் physical performance மற்றும் பெரிய அளவிலான staging ஆகியவை திரையரங்க அனுபவத்திற்கு கூடுதல் வலிமை சேர்க்கின்றன.
படத்தின் திரைக்கதை முழுவதும் ஒரே வேகத்தில் செல்லவில்லை என்றாலும், இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலாவின் ambition தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து, அதை ஒரு பெரிய action drama-வாக மாற்றியிருப்பது படத்தின் தனித்துவம். வழக்கமான commercial template-க்குள் கதையை வைத்துவிடாமல், தனக்கென ஒரு உலகத்தையும் visual language-ஐயும் உருவாக்கியிருப்பது இயக்குநரின் முக்கியமான பலம்.
படத்தில் வன்முறை அதிகமாக இருந்தாலும், அது கதையின் உலகத்தோடு இணைந்ததாகவே இருக்கிறது. Paradise பகுதியில் நிலவும் அதிகாரப் போட்டியும், சமூகத்தின் அடக்குமுறையும், கதாபாத்திரங்களின் கோபமும் action காட்சிகளின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. இதனால் action வெறும் spectacle-ஆக இல்லாமல், கதையின் conflict-ன் ஒரு பகுதியாகவும் செயல்படுகிறது.
சில இடங்களில் கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை இன்னும் விரிவாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கலாம் என்ற உணர்வு இருந்தாலும், படம் உருவாக்கும் உலகம், நானியின் நடிப்பு மற்றும் technical execution ஆகியவை அந்த குறைகளை பெருமளவில் சமநிலைப்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக தாய்–மகன் உறவு மற்றும் சில துணைக் கதாபாத்திரங்களுக்கு இன்னும் அதிகமான இடம் கிடைத்திருந்தால் emotional impact மேலும் உயர்ந்திருக்கும்.
மொத்தத்தில், ‘The Paradise’ ஒரு பிரம்மாண்டமான canvas-ல் உருவாக்கப்பட்ட வித்தியாசமான action drama.நானியின் மாறுபட்ட நடிப்பு, Mohan Babu-வின் வலுவான screen presence, ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலாவின் world-building, Ch Sai-யின் ஒளிப்பதிவு, Kolla Avinash-ன் production design மற்றும் அனிருத்தின் இசை ஆகியவை படத்தின் முக்கியமான பலங்கள்.
வழக்கமான commercial action படத்தை மட்டும் எதிர்பார்க்காமல், ஒரு தனி உலகத்தையும் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் சமூகப் போராட்டத்தையும் ரசிக்கத் தயாராக இருக்கும் ரசிகர்களுக்கு ‘The Paradise’ ஒரு பிரம்மாண்டமான திரையரங்கு அனுபவமாக அமையக்கூடும். சில இடங்களில் திரைக்கதை இன்னும் இறுக்கமாக இருந்திருக்கலாம் என்றாலும், அதன் scale, visuals, action மற்றும் நானியின் மாறுபட்ட performance ஆகியவை படத்தை நினைவில் நிற்கும் வகையில் உருவாக்குகின்றன.