‘ஜி.டி.என்.’ (GDN) – திரைப்பட விமர்சனம்

உண்மைச் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாழ்க்கை வரலாற்றுப் படங்கள் தமிழில் அரிதாகவே உருவாகின்றன. அந்த வகையில், இந்தியாவின் “எடிசன்” என்று போற்றப்படும் கண்டுபிடிப்பாளர் ஜி.டி. நாயுடுவின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டு உருவாகியுள்ள ‘ஜி.டி.என்.’, ஒரு சாதாரண பயோபிக்காக இல்லாமல், இந்தியாவின் மறக்கப்பட்ட மேதையின் போராட்டத்தையும் பாரம்பரியத்தையும் பதிவு செய்யும் முயற்சியாக அமைந்துள்ளது.

இயக்குநர் கிருஷ்ணகுமார் ராமகுமார், ஜி.டி. நாயுடுவின் வாழ்க்கையை வெறும் காலவரிசையில் சொல்லாமல், அவரது கண்டுபிடிப்புகள், தொழில்முனைவு, சமூக அக்கறை மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியுடனான மோதல்களை விறுவிறுப்பாக திரைக்கதையில் பின்னியுள்ளார். முதல் பாதி கதாபாத்திர உருவாக்கத்திலும், ஜி.டி. நாயுடுவின் கனவுகளையும் போராட்டங்களையும் அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறது. இரண்டாம் பாதியில் உணர்வுகளும் வரலாற்றுப் பதிவுகளும் இணைந்து கதையை நிறைவு செய்கின்றன. சில இடங்களில் திரைக்கதை இன்னும் சுருக்கமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் வந்தாலும், படம் அதன் நோக்கத்தில் வெற்றி பெறுகிறது.

ஆர். மாதவன், ஜி.டி. நாயுடுவாக வாழ்ந்திருக்கிறார் என்று சொல்லலாம். தோற்ற மாற்றம், உடல் மொழி, வசன உச்சரிப்பு, வயது மாற்றங்களை வெளிப்படுத்தும் நடிப்பு என ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவர் முழுமையாக அந்தக் கதாபாத்திரமாகவே மாறியிருக்கிறார். ‘ராக்கெட்ரி’க்கு பிறகு, இன்னொரு உண்மை மனிதரின் வாழ்க்கையை திரையில் நம்பகத்தன்மையுடன் உயிர்ப்பித்திருப்பது அவரது அர்ப்பணிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆரம்பக் காட்சிகளிலிருந்து இறுதிவரை படம் முழுவதையும் தாங்கிச் செல்லும் முக்கிய பலம் மாதவனின் நடிப்பே.

சத்யராஜ், ப்ரியாமணி, துஷாரா விஜயன், ஜெயராம், வினய் ராய், தம்பி ராமையா, யோகி பாபு உள்ளிட்டோர் தங்களுக்கான கதாபாத்திரங்களில் சிறப்பான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். குறிப்பாக சத்யராஜின் அனுபவம் மிக்க நடிப்பு பல காட்சிகளுக்கு வலு சேர்க்கிறது.

கோவிந்த் வசந்தாவின் இசை மற்றும் பின்னணி இசை படத்தின் உணர்வுகளை இயல்பாக உயர்த்துகிறது. குறிப்பாக உணர்ச்சிகரமான தருணங்களில் அவரது இசை தனித்துவமாகப் பேசுகிறது. அரவிந்த் கமலநாதன் வழங்கிய ஒளிப்பதிவு, காலகட்டத்தை நம்பகமாக திரையில் மீட்டெடுக்க உதவுகிறது. தயாரிப்பு வடிவமைப்பு, உடை அலங்காரம், கலை இயக்கம் ஆகிய தொழில்நுட்ப அம்சங்களும் படத்தின் தரத்தை உயர்த்துகின்றன.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம், ஜி.டி. நாயுடு என்ற மறக்கப்பட்ட மேதையை புதிய தலைமுறைக்கு அறிமுகப்படுத்தும் விதம். அவர் கண்டுபிடித்த சாதனைகள், இந்திய தொழில்துறை வளர்ச்சிக்கான பங்களிப்புகள், எதிர்கொண்ட அரசியல் மற்றும் நிர்வாகத் தடைகள் போன்றவை சுவாரஸ்யமாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதே நேரத்தில், சில பகுதிகளில் திரைக்கதை இன்னும் இறுக்கமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணமும் தோன்றுகிறது.

பிளஸ்:
படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாக ஆர். மாதவனின் அபாரமான நடிப்பு திகழ்கிறது. ஜி.டி. நாயுடுவின் ஆளுமை, தொலைநோக்கு சிந்தனை, உணர்ச்சிகள் மற்றும் போராட்டங்களை அவர் மிக இயல்பாகவும் நம்பகத்தன்மையுடனும் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இயக்குநர் கிருஷ்ணகுமார் ராமகுமார், வாழ்க்கை வரலாற்றை வெறும் தகவல் தொகுப்பாக அல்லாமல், சுவாரஸ்யமான திரைக்கதையுடன் உணர்வுபூர்வமாக சொல்லியிருப்பது படத்திற்கு கூடுதல் பலமாக அமைந்துள்ளது. வரலாற்று உண்மைகளையும் சினிமா மொழியையும் சமநிலைப்படுத்தியிருக்கும் திரைக்கதை பாராட்டுக்குரியது. கோவிந்த் வசந்தாவின் இசை மற்றும் பின்னணி இசை காட்சிகளின் உணர்வை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. அதேபோல், தரமான ஒளிப்பதிவு, நேர்த்தியான கலை இயக்கம் மற்றும் பிரம்மாண்டமான தயாரிப்பு மதிப்புகள் அந்தக் காலகட்டத்தை உயிர்ப்புடன் திரையில் மீட்டெடுத்து, திரைப்படத்திற்கு சர்வதேசத் தரமான தோற்றத்தை வழங்குகின்றன.

மைனஸ்:
படத்தின் இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகள் தேவைக்கு அதிகமாக நீளமாக உணரப்படுவதால், திரைக்கதையின் வேகம் சில இடங்களில் சற்று மந்தமாகிறது. மேலும், கதையின் மையத்தைத் தாண்டி வரும் சில துணைக் கதாபாத்திரங்களுக்கு இன்னும் ஆழமான பின்னணி மற்றும் திரைநேரம் வழங்கப்பட்டிருந்தால், அவர்களின் தாக்கமும் உணர்வுப்பூர்வமான பங்களிப்பும் இன்னும் வலுவாக அமைந்திருக்கும்.

மொத்தத்தில்:

‘ஜி.டி.என்.’ வெறும் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் படம் அல்ல; இந்தியாவின் மறக்கப்பட்ட அறிவியல் மேதைக்கு செலுத்தப்பட்ட மரியாதை. ஆர். மாதவனின் அர்ப்பணிப்பான நடிப்பும், வலுவான தொழில்நுட்ப அம்சங்களும், சுவாரஸ்யமான திரைக்கதையும் இணைந்து, இது பார்க்க வேண்டிய தரமான பயோபிக்காக மாறியுள்ளது. வரலாறு, அறிவியல், ஊக்கமளிக்கும் மனிதர்களின் வாழ்க்கை ஆகியவற்றை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படம் சிறந்த திரையரங்கு அனுபவத்தை வழங்கும்.

மதிப்பீடு: 3.5/5